Бикашам ба нози рӯзии сари зулфи машки рангаш

بکشم به ناز روزی سر زلف مشک رنگش

Надаҳум зи дасти ин бор , агар оварам ба чангаш

ندهم ز دست این بار، اگر آورم به چنگش

Сари зулф ӯ бигирам , лаби лаъл ӯ бабўсам

سر زلف او بگیرم، لب لعل او ببوسم

Ба мурод , агар натарсам зи ду чашми шӯхи шнгш

به مراد، اگر نترسم ز دو چشم شوخ شنگش

Сухани даҳони тангаш буд ар чаҳ хуш , валикин

سخن دهان تنگش بود ار چه خوش، ولیکن

Нарасад ба ҳар забонии сухани даҳони тангаш

نرسد به هر زبانی سخن دهان تنگش

Чун набот май гудозам , ҳамаи шаб , дар оби дида

چون نبات می‌گدازم، همه شب، در آب دیده

Ба умед онкӣ ёбам шукр аз даҳони тангаш

به امید آنکه یابم شکر از دهان تنگش

Биравам , зи чашми масташи назарии тамоми гирам

بروم، ز چشم مستش نظری تمام گیرم

Ки бидон назари бубинами рухи хуби лолаи рангаш

که بدان نظر ببینم رخ خوب لاله رنگش

Чу камон абрӯонаш фиканд хаданги ғамза

چو کمان ابروانش فکند خدنگ غمزه

Чаҳ кунам ки ҷон насозам сипар аз паии хадангаш ?

چه کنم که جان نسازم سپر از پی خدنگش؟

Злбши итоб , ёрб , чаҳ хушаст ! сулҳи аўхўд

زلبش عتاب، یارب، چه خوش است!صلح اوخود

Бингар чигуна бошад ? чу чунин хушаст ҷангаш

بنگر چگونه باشد؟ چو چنین خوش است جنگش

Дилам оинааст ва дар ваии рух ӯ наме намояд

دلم آینه است و در وی رخ او نمی‌نماید

Нафасӣ бизан , ироқӣ , бздо ба нолаи зангаш

نفسی بزن، عراقی، بزدا به ناله زنگش