Биё , ки хонаи дил пок кардам аз хошок

بیا، که خانهٔ دل پاک کردم از خاشاک

Дарин харобаи ту худ кӣ қадам наҳй ? ҳошок

درین خرابه تو خود کی قدم نهی؟ حاشاک

Ба лутф сайд кунӣ садҳазори дил ҳар дам

به لطف صید کنی صدهزار دل هر دم

Вале нигоҳи надории ту худ дили ғамнок

ولی نگاه نداری تو خود دل غمناک

Кадоми дил ки ба хӯн дар намекашад доман ?

کدام دل که به خون در نمی‌کشد دامن؟

Кадоми ҷон ки накард аз ғамати гиребони чок ?

کدام جان که نکرد از غمت گریبان چاک؟

Дили маро , ки ба ҳар ҳоли сайд лоғар туаст

دل مرا، که به هر حال صید لاغر توست

Чу май кишӣш , миФгн , бабанд бар фитрок

چو می کشیش، میفگن، ببند بر فتراک

Кунун агар нарисӣ , кӣ рисӣ ба фарёдам ?

کنون اگر نرسی، کی رسی به فریادم؟

Маро ки ҷон ба лаб омад куҷо барам тирёк ?

مرا که جان به لب آمد کجا برم تریاک؟

Дилам ки оина Эй шуд , чаро наме тобад

دلم که آینه‌ای شد، چرا نمی‌تابد

Дарави рухи ту ? ҳамоно ки нест оинаи пок

درو رخ تو؟ همانا که نیست آینه پاک

Чу офтоби баҳри зарра май намояди рух

چو آفتاب بهر ذره می‌نماید رخ

Валек чашм ироқӣ намекунад идрок

ولیک چشم عراقی نمی‌کند ادراک