Дилӣ , ки оташи ишқ тўош бисӯзад пок
دلی، که آتش عشق تواش بسوزد پاک
зи бими оташи дӯзах чаро буд ғамнок ?
ز بیم آتش دوزخ چرا بود غمناک؟
Ба буии онкӣ дар оташ наад қадами рӯзӣ
به بوی آنکه در آتش نهد قدم روزی
Ҳазор сол дар оташ қадам занад бе бок
هزار سال در آتش قدم زند بیباک
?герати бёФт дар оташ куҷо равад ба биҳишт ?
گرت بیافت در آتش کجا رود به بهشت؟
Вагар чшди зи кафати заҳр , кӣ хӯрд тирёк ?
و گر چشد ز کفت زهر، کی خورد تریاک؟
Маро , ки нест азин оташами магари дӯдӣ ?
مرا، که نیست ازین آتشم مگر دودی؟
Фурӯ гирифт замини дилами хасу хошок
فرو گرفت زمین دلم خس و خاشاک
Куҷост оташи шавқат ки дар дили овезад ?
کجاست آتش شوقت که در دل آویزد؟
Чунон ки бргзрди шуълаи дилами зи афлок
چنان که برگذرد شعلهٔ دلم ز افلاک
зи шавқ дар дили ман оташии чунон афрӯз
ز شوق در دل من آتشی چنان افروز
Ки ҳар чаҳ ғайр ту бошад бисӯзад онро пок
که هر چه غیر تو باشد بسوزد آن را پاک
Агар бсухт , ироқӣ , дили ту зини оташ
اگر بسوخت، عراقی، دل تو زین آتش
Бабори оби зи чашм ва бирез бар сари хок
ببار آب ز چشم و بریز بر سر خاک