Танги омадам аз вуҷӯди худ , танг

تنگ آمدم از وجود خود، تنگ

эй марг , ба сӯй ман кун оҳанг

ای مرگ، به سوی من کن آهنگ

Бозами хари азин ғами фаровон

بازم خر ازین غم فراوان

Фарёди расми азин дили танг

فریاد رسم ازین دل تنگ

То чанд охир умед ёбем ?

تا چند همی امید یابیم؟

То кӣ ба умеди буи ё ранг ?

تا کی به امید بوی یا رنگ؟

Кӣ буд ки зи худ халос ёбам

کی بو که ز خود خلاص یابم

Фориғи гирдами зи ном ва аз нанг ?

فارغ گردم ز نام و از ننگ؟

Афтодам дар хлоби меҳнат

افتادم در خلاب محنت

Афтони хезон , чу лошаи ланг

افتان خیزان، چو لاشهٔ لنگ

Гар бар дар дӯст роҳ ҷӯям

گر بر در دوست راه جویم

Як гом шавад ҳазор фарсанг

یک گام شود هزار فرسنگ

Вари ҷониб худ кунам нигоҳӣ

ور جانب خود کنم نگاهی

Дар дида ман фитад ду сад санг

در دیدهٔ من فتد دو صد سنگ

Вар дар раҳи ростии рӯми рост

ور در ره راستی روم راست

Чун дар нагарм , рӯм чу харчанг

چون در نگرم، روم چو خرچنگ

Вар зонка ба сӯии гул барам даст

ور زانکه به سوی گل برم دست

Ояд ҳамаи захми хор дар чанг

آید همه زخم خار در چنگ

Дорам гилаҳо , вале на аз дӯст

دارم گله‌ها، ولی نه از دوست

Аз душмани пари фусуну найранг

از دشمن پر فسون و نیرنگ

Бо дӯсти маро ҳамеша сулҳ аст

با دوست مرا همیشه صلح است

Бо худ буд , ар буд марои ҷанг

با خود بود، ار بود مرا جنگ

Ин ҷумлаи шикоят аз ироқӣ аст

این جمله شکایت از عراقی است

Кӯ бар тан худ нагашт сарҳанг

کو بر تن خود نگشت سرهنگ