эй дида , бидор мотами дил

ای دیده، بدار ماتم دل

Кӯ дар хатарӣ фитод мушкил

کو در خطری فتاد مشکل

Хӯн шуд зи фироқи ёр ва аз ёр

خون شد ز فراق یار و از یار

Ҷузи хӯни ҷигар дигар чаҳ ҳосил ?

جز خون جگر دگر چه حاصل؟

Умрии бтпид бар дар ёр

عمری بتپید بر در یار

Он хастаи ҷигар , чу мурғи бсмл

آن خسته جگر، چو مرغ بسمل

Чун дид ба оқибат ки дилдор

چون دید به عاقبت که دلدار

Дар хона ӯ накард манзил

در خانهٔ او نکرد منزل

Дил дар паии васли ёр ҷон дод

دل در پی وصل یار جان داد

Ва он ёр нашуд , дареғ , ҳосил

و آن یار نشد، دریغ، حاصل

Бар хок дараш фитод ва ҷон дод

بر خاک درش فتاد و جان داد

Он қатраи хӯн , ки хоняш дил

آن قطرهٔ خون، که خوانیش دل

Чун ёвар нест бахт бо мо

چون یاور نیست بخت با ما

Аз баҳр чаҳ май сириштмони гул ?

از بهر چه می‌سرشتمان گل؟

эй кош ки буд мо набӯдӣ !

ای کاش که بود ما نبودی!

Каз бӯдани мости кори ботил

کز بودن ماست کار باطل

эй ёр , мабар зи ман ба як бор

ای یار، مبر ز من به یک بار

Пайвастаи азин шикастаи мгсл

پیوسته ازین شکسته مگسل

Дар баҳри фироқ ту фитодам

در بحر فراق تو فتادم

Дарёб , магари Фтм ба соҳил

دریاب، مگر فتم به ساحل

Магузор ки ҳам чунин бимонад

مگذار که هم چنین بماند

Бечораи ироқӣ аз ту ғофил

بیچاره عراقی از تو غافل