Дил гум шуд , азу нишон наёбам
دل گم شد، ازو نشان نیابم
Он гум шуда дар ҷаҳон наёбам
آن گم شده در جهان نیابم
Зон Юсуфи гум шуда ба олам
زان یوسف گم شده به عالم
Пайдоу ниҳон нишон наёбам
پیدا و نهان نشان نیابم
То гавҳари шаби чароғ гум шуд
تا گوهر شب چراغ گم شد
Раҳ бар дар дӯстон наёбам
ره بر در دوستان نیابم
То булбули хўшнўоӣ гум шуд
تا بلبل خوشنوای گم شد
Буии гул ва бӯстон наёбам
بوی گل و بوستان نیابم
То об ҳаёт рафт аз ҷӯй
تا آب حیات رفت از جوی
Айши хуш ҷовдон наёбам
عیش خوش جاودان نیابم
Сармоя бирафт ва суд ҷӯям
سرمایه برفت و سود جویم
Зонаст ки ҷуз зиён наёбам
زان است که جز زیان نیابم
Он Юсуфи хешро чаҳ ҷӯям ?
آن یوسف خویش را چه جویم؟
Чун дар чаҳ кун факон наёбам
چون در چه کن فکان نیابم
Ҳам бар дар дӯст бошад ором
هم بر در دوست باشد آرام
Аз худ ба ҷузи ин гумон наёбам
از خود به جز این گمان نیابم
Бар хок дараш чаро нанолам ?
بر خاک درش چرا ننالم ؟
Чора ба ҷуз аз фиғон наёбам
چاره به جز از فغان نیابم
Чун ҷонаш азиз дорам , оре
چون جانش عزیز دارم، آری
Дил , каз ғам ӯ амон наёбам
دل، کز غم او امان نیابم
То бар ман длшдаҳи бгрид
تا بر من دلشده بگرید
Як мушфиқ меҳрбон наёбам
یک مشفق مهربان نیابم
То як нафасии маро буд ёр
تا یک نفسی مرا بود یار
Як ёри дарин замон наёбам
یک یار درین زمان نیابم
Ёрии даҳ хештани дарин ҳол
یاری ده خویشتن درین حال
Ҷузи дида хӯн фишон наёбам
جز دیدهٔ خونفشان نیابم
Бар хон ҷаҳон чаҳ менишинам ?
بر خوان جهان چه مینشینم؟
Чун луқмаи ҷуз устихон наёбам
چون لقمه جز استخوان نیابم
Бе ҳосили азин дукони бхизм
بیحاصل ازین دکان بخیزم
Нақдӣ чу дарин дукон наёбам
نقدی چو درین دکان نیابم
Хоҳам ки шавам ба боми олам
خواهم که شوم به بام عالم
Чаҳ чора , чу нардбон наёбам
چه چاره، چو نردبان نیابم
Хоҳам ки кашами з чаҳ ироқӣ
خواهم که کشم ز چه عراقی
Афсӯс ки ресмон наёбам !
افسوس که ریسمان نیابم!