Дил гум шуд , азу нишон наме ёбам
دل گم شد، ازو نشان نمییابم
Он гум шуда дар ҷаҳон наме ёбам
آن گم شده در جهان نمییابم
Зон Юсуфи гум шуда ба олам дар
زان یوسف گم شده به عالم در
Пайдоу ниҳон нишон наме ёбам
پیدا و نهان نشان نمییابم
То гавҳари шаби чароғ гум кардам
تا گوهر شب چراغ گم کردم
Раҳ бар дар дӯстон наме ёбам
ره بر در دوستان نمییابم
То булбули хуши навои з боғам рафт
تا بلبل خوش نوا ز باغم رفت
Буии гул ва гулистон наме ёбам
بوی گل و گلستان نمییابم
То об ҳаёт рафт аз ҷӯям
تا آب حیات رفت از جویم
Айши хуш ҷовдон наме ёбам
عیش خوش جاودان نمییابم
Сайри омадам аз ҳаёти худ , зирок
سیر آمدم از حیات خود، زیراک
Бе ӯ зи ҳаёт он наме ёбам
بی او ز حیات آن نمییابم
Сармоя бирафт ва суд ме ҷӯям
سرمایه برفت و سود میجویم
Зонаст ки ҷуз зиён наме ёбам
زان است که جز زیان نمییابم
Он Юсуфи хешро куҷо ҷӯям
آن یوسف خویش را کجا جویم
Чун дар ҳама кун факон наме ёбам
چون در همه کن فکان نمییابم
Ҳам бар дар дӯст бошад ар бошад
هم بر در دوست باشد ار باشد
Аз худ биҷузин гумон наме ёбам
از خود بجزین گمان نمییابم
Бар хок дараш рӯм бинолам зор
بر خاک درش روم بنالم زار
Чора ба ҷуз аз фиғон наме ёбам
چاره به جز از فغان نمییابم
Чун ҷонаш азиз дорам , ар ёбам
چون جانش عزیز دارم، ار یابم
Дил , каз ғам ӯ амон наме ёбам
دل، کز غم او امان نمییابم
То бар ман длшдаҳи бгриди зор
تا بر من دلشده بگرید زار
Як мушфиқ меҳрбон наме ёбам
یک مشفق مهربان نمییابم
То як нафасӣ маро диҳад ёрӣ
تا یک نفسی مرا دهد یاری
Як ёри дарин замон наме ёбам
یک یار درین زمان نمییابم
Ёрии даҳ хештани дарин мотам
یاری ده خویشتن درین ماتم
Ҷузи дида хӯн фишон наме ёбам
جز دیدهٔ خونفشان نمییابم
Бар хон ҷаҳон чаҳ менишинам ман ?
بر خوان جهان چه مینشینم من؟
Чун луқмаи ҷуз устихон наме ёбам
چون لقمه جز استخوان نمییابم
Бархезам азин ҷаҳон бе ҳосил
برخیزم ازین جهان بی حاصل
Нақдӣ чу дарин дукон наме ёбам
نقدی چو درین دکان نمییابم
Хоҳам ки шавам ба боми олам бар
خواهم که شوم به بام عالم بر
Чаҳ чора ? ки нардбон наме ёбам
چه چاره؟ که نردبان نمییابم
Хоҳам ки кашами з чаҳ ироқӣ ро
خواهم که کشم ز چه عراقی را
Афсӯс ки ресмон наме ёбам
افسوس که ریسمان نمییابم