Он бахти кӯ ки бар дар ту боз бигузарам ?

آن بخت کو که بر در تو باز بگذرم؟

Вони давлат аз куҷо ки ту бозоиӣ аз дирам ?

وآن دولت از کجا که تو بازآیی از درم؟

Май хостам ки бо ту барорам дамӣ ба ком

می‌خواستم که با تو برآرم دمی به کام

Нагузошт рӯзгор ки гардад месерум

نگذاشت روزگار که گردد میسرم

Аз умри ман кунун чу намондааст ҳам дамӣ

از عمر من کنون چو نمانده است هم دمی

Борӣ , биё , ки бо ту дамии хуши бароварам

باری، بیا، که با تو دمی خوش برآورم

Ҷоно , равои мадор ки бо дидаи пари об

جانا، روا مدار که با دیدهٔ پر آب

Ноёфта муроди зи кӯй ту бигузарам

نایافته مراد ز کوی تو بگذرم

Зини гӯнаи саркашӣ ки ту оғоз карда Эй

زین گونه سرکشی که تو آغاز کرده‌ای

Аз дасти ҷаври ту на ҳамоно ки ҷон барам

از دست جور تو نه همانا که جان برم

Дасти ғами ту бас ки маро поймол кард

دست غم تو بس که مرا پایمال کرد

Магузор ҳиҷрро ки наад пой бар серум

مگذار هجر را که نهد پای بر سرم

Бо васл ҳама бигӯ ки : ироқӣ аз он мост

با وصل همه بگو که: عراقی از آن ماست

Аз лутфи ту ки ёд кунад бори дигарам

از لطف تو که یاد کند بار دیگرم