То кӣ аз дасти ту хуноба хӯрам ?

تا کی از دست تو خونابه خورم؟

Раҳматӣ , каз ғам хӯн шуд ҷигарам

رحمتی، کز غم خون شد جگرم

Лаҳзаи лаҳзаи бтрм , давр аз ту

لحظه لحظه بترم، دور از تو

Дам ба дам аз ғами ту зортрм

دم به دم از غم تو زارترم

На ҳамоно ки дарин воқеаи ман

نه همانا که درین واقعه من

Аз кафанда ту ҷони бабрам

از کف انده تو جان ببرم

Чаҳ шавад гар бигузарӣ то ман

چه شود گر بگذری تا من

Чун сегон бар сари Кувайти гузарам ?

چون سگان بر سر کویت گذرم؟

Омадам бар дарат аз дӯстят

آمدم بر درت از دوستیت

Душман осо макун аз дар , бадарам

دشمن آسا مکن از در، بدرم

Дам ба дами гирд дарат хоҳам гашт

دم به دم گرد درت خواهم گشت

То магар бар рахт уфтад назарам

تا مگر بر رخت افتد نظرم

Худ чунин ғарқа ба хӯн дар , ки манам

خود چنین غرقه به خون در، که منم

Кӣ тавонам ки ба рӯят нагарм ?

کی توانم که به رویت نگرم؟

То ман аз хок дарат давр шудам

تا من از خاک درت دور شدم

Номад аз ту ки бипурсӣ хабарам ?

نامد از تو که بپرسی خبرم؟

Карамат низ нагуфт аз сари лутф

کرمت نیز نگفت از سر لطف

Ки : ғами кор ироқӣ бихӯрам

که: غم کار عراقی بخورم