эй роҳати равонам , давр аз ту нотавонам

ای راحت روانم، دور از تو ناتوانم

Борӣ , биё ки ҷонро дар пой ту фишонам

باری، بیا که جان را در پای تو فشانم

Ин ҳам раво надорам к-эйӣ барои ҷонӣ

این هم روا ندارم کایی برای جانی

Бигзор то барояд дар орзӯати ҷонам

بگذار تا برآید در آرزوت جانم

Бигзор то бимирам дар орзӯии рӯят

بگذار تا بمیرم در آرزوی رویت

Бе рӯй хубати охир то чанд зиндаи монам ?

بی روی خوبت آخر تا چند زنده مانم؟

Дорам басии шикоят чун нашнавӣ чаҳ гӯям ?

دارم بسی شکایت چون نشنوی چه گویم؟

Беҳудаи қиссаи худ дар пеши ту чаҳ хонам ?

بیهوده قصهٔ خود در پیش تو چه خوانم؟

Гирам ки ман нагӯям лутфи ту худ нагӯяд :

گیرم که من نگویم لطف تو خود نگوید:

Кини хаста чанд нолад ҳар шаб бар остонам ?

کین خسته چند نالد هر شب بر آستانم؟

эй бахти хуфта , бархез , то ҳол ман бибинӣ

ای بخت خفته، برخیز، تا حال من ببینی

Ваии умри рафта , бозо , то бишинавӣ фиғонам

وی عمر رفته، بازآ، تا بشنوی فغانم

эй дӯст гоҳ-гоҳе мекун ба ман нигоҳӣ

ای دوست گاهگاهی میکن به من نگاهی

Охир чу чашми мастати ман низ нотавонам

آخر چو چشم مستت من نیز ناتوانم

Бар ман эй васлати соя аз он ниФкнд

بر من همای وصلت سایه از آن نیفکند

Каз меҳнати фироқати пусидаи устихонам

کز محنت فراقت پوسیده استخوانم

эй турфатар ки доими ту бо манӣ ва ман боз

ای طرفه‌تر که دایم تو با منی و من باز

Чун соя дар паии ту гирди ҷаҳони давонам

چون سایه در پی تو گرد جهان دوانم

Кас дид ташнаеро ғарқа дар оби ҳайвон

کس دید تشنه‌ای را غرقه در آب حیوان

Ҷонаш ба лаби расида аз тишнагӣ ? ман онам

جانش به لب رسیده از تشنگی؟ من آنم

Зон дам ки давр мондам аз даргаат нагуфтӣ :

زان دم که دور ماندم از درگهت نگفتی:

Кохри шикастае бад , рӯзӣ бар остонам

کاخر شکسته‌ای بد، روزی بر آستانم

Ҳаргиз нагуфтӣ , эй ҷон , кони хастаро бипурсам

هرگز نگفتی، ای جان، کان خسته را بپرسم

Вази меҳнати фироқаши як лаҳза вораҳонам

وز محنت فراقش یک لحظه وارهانم

Акнӯн сазад , нигоро ,гар ҳол ман бипурсӣ

اکنون سزد ، نگارا، گر حال من بپرسی

Ёдам кунӣ , ки ин дами давр аз ту нотавонам

یادم کنی، که این دم دور از تو ناتوانم

Бар дасти боди Кувайти буи худат фиристӣ

بر دست باد کویت بوی خودت فرستی

То буи ҷон физойат зинда кунад равонам

تا بوی جان فزایت زنده کند روانم

Борӣ , ироқии ин дами бас нохушаст ва дар ҳам

باری، عراقی این دم بس ناخوش است و در هم

Ҳоли дилаш дигар дам , то чун шавад , чаҳ донам ?

حال دلش دگر دم، تا چون شود، چه دانم؟