Ҷоно , назарӣ ки нотавонам

جانا، نظری که ناتوانم

Бхшо , ки ба лаб расед ҷонам

بخشا، که به لب رسید جانم

Дарёб , ки неки дардмандам

دریاب، که نیک دردمندم

Башитоб , ки сахти нотавонам

بشتاب، که سخت ناتوانم

Ман хаста ки рӯй ту набинам

من خسته که روی تو نبینم

Охир ба чаҳ рӯй зиндаи монам ?

آخر به چه روی زنده مانم؟

Гуфтӣ ки : бамурдӣ аз ғами мо

گفتی که: بمردی از غم ما

Таъҷил макун ки андари онам

تعجیل مکن که اندر آنم

Инак ба дар ту омадами боз

اینک به در تو آمدم باز

То бар сари кӯат ҷон фишонам

تا بر سر کوت جان‌فشانم

Афсӯс буд ки баҳри ҷонӣ

افسوس بود که بهر جانی

Аз хок дар ту бозмонм

از خاک در تو بازمانم

Мурдан ба аз он ки зист бояд

مردن به از آن که زیست باید

Бедӯст ба коми дшмнонм

بی‌دوست به کام دشمنانم

Чаҳ суди марои зи зиндагонӣ

چه سود مرا ز زندگانی

Чун аз паии суд дар зиёнам ?

چون از پی سود در زیانم؟

Аз роҳати ин ҷаҳон надорам

از راحت این جهان ندارم

Ҷузи дарди дилӣ казу бҷонм

جز درد دلی کزو بجانم

Биниҳодам пой бар сари ҷон

بنهادم پای بر سر جان

Зон дастхуши ғами ҷаҳонам

زان دستخوش غم جهانم

Корем фитодааст мушкил

کاریم فتاده است مشکل

Берун шуд кор ме надонам

بیرون شد کار می‌ندانم

Дармонда шудам , ки аз ироқӣ

درمانده شدم، که از عراقی

Худро ба чаҳ ҳила вораҳонам ?

خود را به چه حیله وارهانم؟