Куҷое , эй дилу ҷонам , ки аз ғами ту бҷонм

کجایی، ای دل و جانم، که از غم تو بجانم

Биё , ки бе рухи хуби ту беш ме натавонам

بیا، که بی رخ خوب تو بیش می‌نتوانم

Биё , бибин , на ҳамоно ки зинда хоҳам мондан

بیا، ببین، نه همانا که زنده خواهم ماندن

Ту худ бигӯӣ ки : бе ту чигуна зиндаи бимонам ?

تو خود بگوی که: بی تو چگونه زنده بمانم؟

Чигуна бошад дар доми мондаи ҳайрони сайд

چگونه باشد در دام مانده حیران صید

зи ҷони умеди бурӣда ? зи даврии ту чунонам

ز جان امید بریده؟ ز دوری تو چنانم

Ҳавоат то зи ман длшдаҳ чаҳ барад ? чаҳ гӯям

هوات تا ز من دلشده چه برد؟ چه گویم

Ҷеффот то ба ман ғмздаҳ чаҳ кард ? чаҳ донам ?

جفات تا به من غمزده چه کرد؟ چه دانم؟

Бабради ин дилу андари миёни баҳр ғам афганд

ببرد این دل و اندر میان بحر غم افگند

Супурди он ба кафи сад балоу ранҷи равонам

سپرد آن به کف صد بلا و رنج روانم

Бало ба пеши хаёл ту гуфт дӯши дили ман

بلا به پیش خیال تو گفت دوش دل من

Ки : пои пиштрк на , зи хештани бурҳонам

که: پای پیشترک نه، ز خویشتن برهانم

зи гӯшае ғам ту гуфт : мехӯрам ғами карт

ز گوشه‌ای غم تو گفت: می‌خورم غم کارت

зи ҷонибӣ ситамат гуфт : ғам махӯр ки дар онам

ز جانبی ستمت گفت: غم مخور که در آنم

Дарин ғамам ки : ироқӣ чигуна хоҳад мурдан ?

درین غمم که: عراقی چگونه خواهد مردن؟

Надидаи сайри рухи ту , барои ӯ нигаронам

ندیده سیر رخ تو، برای او نگرانم