Бози маро дар ғамати воқеа ҷонӣ аст

باز مرا در غمت واقعه جانی است

Дар дили зорами нигар , то ба чаҳ ҳайронӣ аст

در دل زارم نگر، تا به چه حیرانی است

Дил ки зи ҷони сайри гашти хӯн ҷигар ме хӯрд

دل که ز جان سیر گشت خون جگر می‌خورد

Бар сар хон ғамати боз ба меҳмонӣ аст

بر سر خوان غمت باز به مهمانی است

Чун дил тангам нашуд шод ба ту як замон

چون دل تنگم نشد شاد به تو یک زمان

Бози гузораш ба ғам , кӯ ба ғам арзонӣ аст

باز گذارش به غم، کو به غم ارزانی است

То сари зулфин ту кард парешони дилам

تا سر زلفین تو کرد پریشان دلم

Ҳеҷ нагӯйӣ бадви кин чаҳ парешонеаст ?

هیچ نگویی بدو کین چه پریشانی است؟

Аз дили ман хӯн чакид бар ҷигарам нам намонад

از دل من خون چکید بر جگرم نم نماند

То зи ғамат дидаам дар гуҳар афшонӣ аст

تا ز غمت دیده‌ام در گهر افشانی است

Оҳ ! ки дар толеъами боз парокандагӣ аст

آه! که در طالعم باز پراکندگی است

Бахти бад охир бигӯ кин чаҳ парешоне аст

بخت بد آخر بگو کین چه پریشانی است

Рафт ки будӣ марои кор ба сомон , дареғ !

رفت که بودی مرا کار به سامان، دریغ!

Навбати корам кунун бесар ва сомонӣ аст

نوبت کارم کنون بی سر و سامانی است

Субҳ висолам бимонад дар пас кӯҳи фироқ

صبح وصالم بماند در پس کوه فراق

Рӯзи умедам чу шаби тира ва зулмоне аст

روز امیدم چو شب تیره و ظلمانی است

Васл чу ту Подшаҳ кӣ ба гадоӣ расад ?

وصل چو تو پادشه کی به گدایی رسد؟

Ҷустани васлати марои моя нодонӣ аст

جستن وصلت مرا مایهٔ نادانی است

Хез , дило , васли ҷӯ , тарк ироқӣ бигӯ

خیز، دلا، وصل جو، ترک عراقی بگو

Дӯсти мадораш , ки ӯ душман пинҳонӣ аст

دوست مدارش، که او دشمن پنهانی است