Шояд ки ба даргоҳи ту умрӣ биншинам

شاید که به درگاه تو عمری بنشینم

Дар орзӯӣ рӯй ту , вонгоаҳи бубинам

در آرزوی روی تو، وانگاه ببینم

Дарёб ки аз умри дамӣ беш намонда аст

دریاب که از عمر دمی بیش نمانده است

Башитоб , ки андари нафаси бози пасинам

بشتاب، که اندر نفس باز پسینم

Фарёд ! ки аз ҳиҷри ту ҷонам ба лаб омад

فریاد! که از هجر تو جانم به لب آمد

Ҳайҳот ! ки давр аз ту ҳамаи солаи чунинам

هیهات! که دور از تو همه ساله چنینم

Дорам ҳаваси онкии бубинами рухи хубат

دارم هوس آنکه ببینم رخ خوبت

Пас ҷон бидиҳам , нест тмнӣ ба ҷузи инам

پس جان بدهم، نیست تمنی به جز اینم

Он рафт , дариғо ! ки марои дайну дилӣ буд

آن رفت، دریغا! که مرا دین و دلی بود

Аз давлати ишқи ту на дил монад ва на дайнам

از دولت عشق تو نه دل ماند و نه دینم

Аз баҳри ироқӣ , ба дарат омадаам боз

از بهر عراقی، به درت آمده‌ام باز

Фармои ҷавобӣ , биравам ё биншинам ?

فرمای جوابی، بروم یا بنشینم؟