Мо дигарбора тавба бишикастем

ما دگرباره توبه بشکستیم

Вази ғами ному нанги ворстим

وز غم نام و ننگ وارستیم

Хирқаи сӯфӣонаи бдридим

خرقهٔ صوفیانه بدریدیم

Камари ошиқона бар бастем

کمر عاشقانه بر بستیم

Дар харобот бо майу маъшӯқ

در خرابات با می و معشوق

Нафасӣ ошиқона бинишастем

نفسی عاشقانه بنشستیم

Аз май лаъл ёр сармастем

از می لعل یار سرمستیم

Вази ду чашмаш хумор бишикастем

وز دو چشمش خمار بشکستیم

Шояд ар шӯр дар ҷаҳон фиканем

شاید ار شور در جهان فکنیم

Каз май лаъли ёр сар мастем

کز می لعل یار سر مستیم

Чун бидидем офтоби Рахш

چون بدیدیم آفتاب رخش

Аз тараб , зарраи вор , бар ҷустем

از طرب، ذره‌وار، بر جستیم

Чанг дар доман шуъоъ задем

چنگ در دامن شعاع زدیم

То бидон офтоб пайвастем

تا بدان آفتاب پیوستیم

Зарра будем , офтоби шудем

ذره بودیم، آفتاب شدیم

Аз ироқӣ чу меҳр бигусастем

از عراقی چو مهر بگسستیم

Ин ҳама ҳаст , худ наме донем

این همه هست، خود نمی‌دانیم

Кин замон нестем ё ҳастем ?

کین زمان نیستیم یا هستیم؟