Афсӯс ! ки боз аз дар ту давр бимонадем

افسوس! که باز از در تو دور بماندیم

Ҳайҳот ! ки аз васли ту маҳҷӯр бимонадем

هیهات! که از وصل تو مهجور بماندیم

Гаштем дигар бора ба коми дили душман

گشتیم دگر باره به کام دل دشمن

Каз рӯй ту , эй дӯст , чунин давр бимонадем

کز روی تو، ای دوست، چنین دور بماندیم

Мотами здгоним , биё , зори бгриим

ماتم زدگانیم، بیا، زار بگرییم

Бар бахти бади хеш , ки аз сур бимонадем

بر بخت بد خویش، که از سور بماندیم

Хуршеди рахт бар сари мо сояи ниФкнд

خورشید رخت بر سر ما سایه نیفکند

Бе рӯзи рахт дар шаб диҷўр бимонадем

بی روز رخت در شب دیجور بماندیم

Аз буии хушат зиндагӣӣ ёфта будем

از بوی خوشت زندگی‌ای یافته بودیم

Вокнўни ҳама бе буии ту ранҷур бимонадем

واکنون همه بی‌بوی تو رنجور بماندیم

Равшан нашуд ин хонаи торики дили мо

روشن نشد این خانهٔ تاریک دل ما

Аз шамъи рахт , то ҳама бенур бимонадем

از شمع رخت، تا همه بی‌نور بماندیم

Нохӯрдаи яке ҷуръаи зи ҷом май васлат

ناخورده یکی جرعه ز جام می وصلت

Бингар , чу ироқӣ , ҳама махмур бимонадем

بنگر، چو عراقی، همه مخمور بماندیم