Мо , кондаҳи ту ниёз дорем

ما، کانده تو نیاز داریم

Даст аз ту чигуна боз дорем ?

دست از تو چگونه باز داریم؟

Шодон ба ғами ту чун набошем ?

شادان به غم تو چون نباشیم؟

Каз сӯзи ғами ту соз дорем

کز سوز غم تو ساز داریم

Бо сӯзи ту аз чаҳ рӯ насозем ?

با سوز تو از چه رو نسازیم؟

Чун лутфи ту чора соз дорем

چون لطف تو چاره ساز داریم

Тимори ту гарчи ҷон бакоҳад

تیمار تو گرچه جان بکاهد

Аз ҷонаш , чу ҷон , ниёз дорем

از جانش، چو جان، نیاز داریم

Сар бар қидмат наҳем рӯзӣ

سر بر قدمت نهیم روزی

Чун ҳиммат сарфароз дорем

چون همت سرفراز داریم

Ҷонбозии мо аҷаб набошад

جانبازی ما عجب نباشد

Чун мо дил ъшқбоз дорем

چون ما دل عشقباز داریم

Гар ҷон баравад , чаҳ боки моро ?

گر جان برود، چه باک ما را؟

Ҷоно , чу ту длнўоз дорем

جانا، چو تو دلنواز داریم

Дарёб , каз оташи фироқат

دریاب، کز آتش فراقت

Андешаи ҷон гудоз дорем

اندیشهٔ جان‌گداز داریم

Бинмо , ки дар интизори рӯят

بنما، که در انتظار رویت

Пайвастаи ду чашм боз дорем

پیوسته دو چشم باز داریم