Дар кафи ҷаври ту афтодам , ту дон

در کف جور تو افتادم، تو دان

Тан ба ҳиҷрони ту дар додам , ту дон

تن به هجران تو در دادم، تو دان

Алғёс , эй дӯст , каз дасти ҷеффот

الغیاث، ای دوست، کز دست جفات

Дар кафи сад гӯнаи бедодам , ту дон

در کف صد گونه بیدادم، تو دان

Бар умеди онкии байнам рӯй ту

بر امید آنکه بینم روی تو

Лаб бибастам , дида бикшодам , ту дон

لب ببستم، دیده بگشادم، تو دان

Дил , ки аз дидори ту маҳрӯм монад

دل، که از دیدار تو محروم ماند

Бар дар лутфат фиристодам , ту дон

بر در لطفت فرستادم، تو دان

Солҳо ҷустам , надидам рӯй ту

سالها جستم، ندیدم روی تو

Аз талаб акнӯн ба устодам , ту дон

از طلب اکنون به استادم، تو دان

Чун ним навмеди зи умед баӣ

چون نیم نومید ز امید بهی

Бар дар умедати афтодам , ту дон

بر در امیدت افتادم، تو دان

Гар касе ҳолам надонад , гӯ : мадон

گر کسی حالم نداند، گو: مدان

Аз ҳамаи олам чу озодам , ту дон

از همه عالم چو آزادم، تو دان

Май гудозади тобиши ҳиҷрати маро

می‌گدازد تابش هجرت مرا

Бар яхаст эй дӯст , бунёдам , ту дон

بر یخ است ای دوست، بنیادم، تو دان

Гар зи номи ман ҳаме нанг оядат

گر ز نام من همی ننگ آیدت

Худ мабар номам , ки ман бодам , ту дон

خود مبر نامم، که من بادم، تو دان

Вари ҳамеи доне ки шодами зи андҳт

ور همی دانی که شادم ز اندهت

Ҳам ба андӯҳӣ бикун шодам , ту дон

هم به اندوهی بکن شادم، تو دان

Чанд нолам , чун ироқӣ , дар ғамат ?

چند نالم، چون عراقی، در غمت؟

Рӯзу шаб дар сӯзу фарёдам , ту дон

روز و شب در سوز و فریادم، تو دان