Моҳрўё , рухи зи ман пинҳон макун

ماهرویا، رخ ز من پنهان مکن

Чашми ман аз ҳиҷри худ гирён макун

چشم من از هجر خود گریان مکن

зи орзӯӣ рӯй худ зорами мадор

ز آرزوی روی خود زارم مدار

Аз фироқи худ маро беҷон макун

از فراق خود مرا بی‌جان مکن

Аз ман мискин мабар як борагӣ

از من مسکین مبر یک‌بارگی

Ман надорам тоқати ҳиҷрон , макун

من ندارم طاقت هجران، مکن

Бе касеро бедил ва бе ҷони мадор

بی‌کسی را بی‌دل و بی‌جان مدار

Муфлисиро бесар ва сомон макун

مفلسی را بی‌سر و سامان مکن

Гар гуноҳӣ кардаам аз ман мадон

گر گناهی کرده‌ام از من مدان

Хештанро гӯ , маро товон макун

خویشتن را گو، مرا تاوان مکن

Ҳар чаҳ он кас дар ҷаҳон бо кас накард

هر چه آن کس در جهان با کس نکرد

Бо ман бечора ҳар дам он макун

با من بیچاره هر دم آن مکن

Бо ироқии ғариби хастаи дил

با عراقی غریب خسته دل

Ҳар чаҳ аз ҷавр ва ҷафо битавон макун

هر چه از جور و جفا بتوان مکن