эй рух ҷон физой ту гашта хуҷастаи фоли ман

ای رخ جان فزای تو گشته خجسته فال من

Боз намой рух , ки шуд бе ту табоҳи ҳоли ман

باز نمای رخ، که شد بی تو تباه حال من

Ноз макун , ки мекунад ҷони ман орзӯии ту

ناز مکن، که می‌کند جان من آرزوی تو

Ишваи мада , ки медиҳад ҳиҷри ту гӯшмоли ман

عشوه مده، که می‌دهد هجر تو گوشمال من

Рафт дил ва намеравад орзӯии ту аз дилам

رفت دل و نمی‌رود آرزوی تو از دلم

Умр шуд ва намешавад нақши ту аз хаёли ман

عمر شد و نمی‌شود نقش تو از خیال من

Бози нигар ки : мекашад бе ту марои фироқи ту

باز نگر که: می‌کشد بی تو مرا فراق تو

Чора ман бикун , мҷу бе сабабии заволи ман

چارهٔ من بکن، مجو بی سببی زوال من

зи орзӯии ҷамоли ту , нест марои зи худ хабар

ز آرزوی جمال تو، نیست مرا ز خود خبر

Таъна мазан , ки : нестии шефтаи ҷамоли ман

طعنه مزن، که: نیستی شیفتهٔ جمال من

Бар сари кӯии васли ту мурғи сифати придмӣ

بر سر کوی وصل تو مرغ صفت پریدمی

Оҳ ! агар насӯхтӣ оташи ҳиҷри боли ман

آه! اگر نسوختی آتش هجر بال من

Омадамӣ ба даргаат ҳар нафасии ҳазор бор

آمدمی به درگهت هر نفسی هزار بار

Гар на ироқӣ омадӣ сади раҳи висоли ман

گر نه عراقی آمدی سد ره وصال من

Хониш
ғзл шморҳ 221 — фотмҳ зндӣ