эй дилу ҷони ошиқони шефтаи ҷамоли ту
ای دل و جان عاشقان شیفتهٔ جمال تو
Ҳушу равон бе дилони сӯхтаи ҷалоли ту
هوش و روان بیدلان سوختهٔ جلال تو
Коми дили шикастагон дидан туаст ҳар замон
کام دل شکستگان دیدن توست هر زمان
Роҳати ҷон хастагон ёфтан висоли ту
راحت جان خستگان یافتن وصال تو
Дасти тиҳӣ ба даргаат омадаам умедвор
دست تهی به درگهت آمدهام امیدوار
Рӯй ниҳода бар дарат мунтазир навол ту
روی نهاده بر درت منتظر نوال تو
Худ ба ду чашми ман шабии хоб гузар наме кунад
خود به دو چشم من شبی خواب گذر نمیکند
Варна ба хоб дидамӣ , бӯ ки шабии висоли ту
ورنه به خواب دیدمی، بو که شبی وصال تو
Ман ба ғами ту қонеъам , шод ба дарди ту , аз онк
من به غم تو قانعم، شاد به درد تو، از آنک
Чира буд ба хӯни ман давлати иттисоли ту
چیره بود به خون من دولت اتصال تو
Ту ба ҷамоли шодмон , бехабар аз ғамами дареғ !
تو به جمال شادمان، بیخبر از غمم دریغ!
Ман шудаи поймоли ғам , аз ғами гӯшмоли ту
من شده پایمال غم، از غم گوشمال تو
Нози зи ҳад бадар мабар , бози нигар ки : дар хур аст
ناز ز حد بدر مبر، باز نگر که: در خور است
Нози туро ниёзи ман , чашми марои ҷамоли ту
ناز تو را نیاز من، چشم مرا جمال تو
Бскаҳ кашид нози ту , марди ироқӣ , эй дареғ !
بسکه کشید ناز تو، مرد عراقی، ای دریغ!
Чанд кашад , ту худ бигӯ , хастаи дилии даллоли ту ?
چند کشد، تو خود بگو، خسته دلی دلال تو؟