эй ҳамаи майли дили ман сӯии ту

ای همه میل دل من سوی تو

Қиблаи ҷони чашми туу абрӯии ту

قبلهٔ جان چشم تو و ابروی تو

Наргиси мастати рабӯдаи ақли ман

نرگس مستت ربوده عقل من

Бардаи хобами наргиси ҷодӯии ту

برده خوابم نرگس جادوی تو

Бар сари майдони ҷонбозии дилам

بر سر میدان جانبازی دلم

Дар хами чавгони зи зулфу гӯии ту

در خم چوگان ز زلف و گوی تو

Омадам дар кӯии умеди ту боз

آمدم در کوی امید تو باز

То магари байнами рухи некӯии ту

تا مگر بینم رخ نیکوی تو

Ман ҷигари тафтида бар хок дарат

من جگر تفتیده بر خاک درت

Оби ҳайвони ройгон дар ҷӯии ту

آب حیوان رایگان در جوی تو

эй умеди ман , равои дории магар ?

ای امید من، روا داری مگر؟

Бози гирдами ноумед аз кӯии ту

باز گردم ناامید از کوی تو

Лутф кун , дасти ҷафо бар ман мадор

لطف کن، دست جفا بر من مدار

Ман надорам тоқати бозуии ту

من ندارم طاقت بازوی تو

Рӯзгорӣ бӯдаам бар даргаат

روزگاری بوده‌ام بر درگهت

Чашм умедам бимонада сӯии ту

چشم امیدم بمانده سوی تو

То магари байнами дамии ранги рахт

تا مگر بینم دمی رنگ رخت

То магар ёбам замонии буии ту

تا مگر یابم زمانی بوی تو

Чун надидам ранги рӯят , лоҷарам

چون ندیدم رنگ رویت، لاجرم

Мондаам дар дард бе доруии ту

مانده‌ام در درد بی‌داروی تو

Бар ман мискини оҷиз раҳм кун

بر من مسکین عاجز رحم کن

Чун Фрўмондми зи ҷусту ҷӯии ту

چون فروماندم ز جست و جوی تو

Дар ғами ту рӯзгорам шуд дареғ !

در غم تو روزگارم شد دریغ!

Ношуда як лаҳзаи ҳмзонўии ту

ناشده یک لحظه همزانوی تو

Ҳам машоми ҷонами охир хуш шавад

هم مشام جانم آخر خوش شود

Аз насим ҷон физой мӯии ту

از نسیم جان فزای موی تو

Худ ироқии ҷони ширин кӣ диҳад ?

خود عراقی جان شیرین کی دهد؟

То ба ком дил набинад рӯй ту

تا به کام دل نبیند روی تو