эй дӯсти алғёс ! ки ҷонам бсухтӣ

ای دوست الغیاث! که جانم بسوختی

Фарёд ! каз фироқ равонам бсухтӣ

فریاد! کز فراق روانم بسوختی

Дар бутаи балои тан зорам гудохтӣ

در بوتهٔ بلا تن زارم گداختی

Дар оташи ънои дил ва ҷонам бсухтӣ

در آتش عنا دل و جانم بسوختی

Донам ки : сӯхтии зи ғами ишқи худ маро

دانم که: سوختی ز غم عشق خود مرا

Лекин надонам онкӣ чаҳ сонам бсухтӣ ?

لیکن ندانم آنکه چه سانم بسوختی؟

намесӯзем дарун ва ту дар вай нишаста Эй

می‌سوزیم درون و تو در وی نشسته‌ای

Пайдо намешавад , ки ниҳонам бсухтӣ

پیدا نمی‌شود، که نهانم بسوختی

Зоташ чигуна сӯзади парвона ? дидае ?

زاتش چگونه سوزد پروانه؟ دیده‌ای؟

зи андешаи фироқ чунонам бсухтӣ

ز اندیشهٔ فراق چنانم بسوختی

Суду зиёни ман , зи ҷаҳон , ҷуз дилӣ набӯд

سود و زیان من، ز جهان، جز دلی نبود

Оташ задӣу суд ва зиёнам бсухтӣ

آتش زدی و سود و زیانم بسوختی

То кӣ зи ҳасрат ту барорам зи синаи оҳ ?

تا کی ز حسرت تو برآرم ز سینه آه؟

Каз оҳи сўзнок зиёнам бсухтӣ

کز آه سوزناک زیانم بسوختی

Бар хоки дарга ту тапидам басии зи ғам

بر خاک درگه تو تپیدم بسی ز غم

Чу мурғи ним кушта тпонм бсухтӣ

چو مرغ نیم کشته تپانم بسوختی

То гуфтамат ки : коми ироқии з лаб бидиҳ

تا گفتمت که: کام عراقی ز لب بده

Комам гудохтӣ ва забонам бсухтӣ

کامم گداختی و زبانم بسوختی