Чаҳ кардаам ки дилам аз фироқ хӯн кардӣ ?

چه کرده‌ام که دلم از فراق خون کردی؟

Чаҳ аўФтод ки дарди дилам фузун кардӣ ?

چه اوفتاد که درد دلم فزون کردی؟

Чаро зи ғами дили пари ҳасратами бёзрдӣ ?

چرا ز غم دل پر حسرتم بیازردی؟

Чаҳ шуд ки ҷони ҳазинами зи ғусса хӯн кардӣ ?

چه شد که جان حزینم ز غصه خون کردی؟

Нахуст ар чаҳ ба сад зорем дарун хондӣ

نخست ار چه به صد زاریَم درون خواندی

Ба охир аз чаҳ ба сад хорем бурун кардӣ ?

به آخر از چه به صد خواریم برون کردی؟

Ҳамаи ҳадиси вафо ва висол ме гуфтӣ

همه حدیث وفا و وصال می‌گفتی

Чу ошиқ ту шудам қисса вожгӯн кардӣ

چو عاشق تو شدم قصه واژگون کردی

зи иштиёқи ту ҷонам ба лаб расед , биё

ز اشتیاق تو جانم به لب رسید، بیا

Назар ба ҳол дилам кун , бибин ки : чун кардӣ ?

نظر به حال دلم کن، ببین که چون کردی

Ливои ишқи броФрохтии чунон дар дил

لوای عشق برافراختی چنان در دل

Ки дар замон , илми сабр сарнигӯн кардӣ

که در زمان، علم صبر سرنگون کردی

Кунун ки бо ту шудам рост чун алифи якто

کنون که با تو شدم راست چون الف یکتا

зи бори меҳнат , пуштами ду то чу навен кардӣ

ز بار محنت، پشتم دو تا چو نون کردی

Нагуфта будӣ , бедод кам кунам рӯзӣ ?

نگفته بودی «بیداد کم کنم روزی»؟

Чу кам накардӣ борӣ чаро фузун кардӣ ?

چو کم نکردی باری چرا فزون کردی؟

Ҳазор бор бигуфтӣ накӯ кунам карт

هزار بار بگفتی «نکو کنم کارت»

Накӯ накардӣ ва аз бади бтар кунун кардӣ

نکو نکردی و از بد بتر کنون کردی

Ба душманӣ накунад ҳеҷ кас ба ҷон касе

به دشمنی نکند هیچ کس به جان کسی

Ки ту ба дӯстии он бо ман забун кардӣ

که تو به دوستی آن با من زبون کردی

Бсухтӣ дилу ҷонам , гудохтӣ ҷигарам

بسوختی دل و جانم، گداختی جگرم

Ба оташи ғамат аз бскаҳ озмӯн кардӣ

به آتش غمت از بس که آزمون کردی

Куҷо ба даргаи васли ту раҳ тавонам ёфт ?

کجا به درگه وصل تو ره توانم یافت؟

Чу ту маро ба дар ҳиҷр раҳнамӯн кардӣ

چو تو مرا به در هجر رهنمون کردی

Сёҳрўии ду олам шудам , ки дар хами фақр

سیاه‌روی دو عالم شدم، که در خم فقر

Гилӣми бахти ироқии сиёҳ гаван кардӣ

گلیم بخت عراقی سیاه‌گون کردی