Нигоро , аз висоли худ маро то кӣ ҷудои дорӣ ?

نگارا، از وصال خود مرا تا کی جدا داری؟

Чу шодам метуоне дошт , ғамгинам чаро дорӣ ?

چو شادم می‌توانی داشت، غمگینم چرا داری؟

Чаҳ дилдорӣ ? ки ҳар лаҳзаи дилам аз ғам ба ҷони оре

چه دلداری؟ که هر لحظه دلم از غم به جان آری

Чаҳ ғами хорӣ ? ки ҳар соъати танамро дар балои дорӣ

چه غم خواری؟ که هر ساعت تنم را در بلا داری

Ба коми душманами дорӣу гӯйӣ : дӯст ме дорам

به کام دشمنم داری و گویی: دوست می‌دارم

Чигуна дӯстӣ бошад , ки ҷонам дар ънои дорӣ ?

چگونه دوستی باشد، که جانم در عنا داری؟

Чаҳ донам ? то чаҳ аҷри орми ман мискини биҷои ту

چه دانم؟ تا چه اجر آرم من مسکین بجای تو

Кигар гирдами ҳалок аз ғами ман мискин , равои дорӣ

که گر گردم هلاک از غم من مسکین، روا داری

Бикун раҳмӣ ки мискинам , бибахшоем ки ғамгинам

بکن رحمی که مسکینم، ببخشایم که غمگینم

Бимирамгар чунин , донам маро аз худ ҷудои дорӣ

بمیرم گر چنین، دانم مرا از خود جدا داری

Марои гӯйӣ : машав ғамгин , ки хуш дорам туро рӯзӣ

مرا گویی: مشو غمگین، که خوش دارم تو را روزی

Чу май гирдами ҳалок аз ғами ту онгаҳ хуши марои дорӣ !

چو می‌گردم هلاک از غم تو آنگه خوش مرا داری!

Ироқӣ кист то лофади зи ишқи ту ? ки дар ҳар кӯ

عراقی کیست تا لافد ز عشق تو؟ که در هر کو

Миёни хоку хӯни ғалтон чу ӯ сад мубталои дорӣ

میان خاک و خون غلتان چو او صد مبتلا داری