Аз карам дар ман бечора назар кун нафасӣ

از کرم در من بیچاره نظر کن نفسی

Ки надорам ба ҷуз аз лутфи ту фарёдрасӣ

که ندارم به جز از لطف تو فریادرسی

Рӯй бинмоӣ , ки то пеши рахт ҷон бидиҳам

روی بنمای، که تا پیش رخت جان بدهم

Чаҳ зиён дорад агар суд кунад аз ту касе ?

چه زیان دارد اگر سود کند از تو کسی؟

Дар серум нест ба ҷуз дидан ту савдое

در سرم نیست به جز دیدن تو سودایی

Дар дилам нест , ба ҷузи пеши ту мурдани ҳавасӣ

در دلم نیست، به جز پیش تو مردن هوسی

Пеш аз он каз ту марои ҷон ба лаб ояд ногоҳ

پیش از آن کز تو مرا جان به لب آید ناگاه

Назарӣ кун ту , маро умр намондааст басӣ

نظری کن تو، مرا عمر نمانده است بسی

Ту худ инсоф бидиҳ , булбули ҷони муштоқ

تو خود انصاف بده، بلبل جان مشتاق

Бе гулистони рахт чанд тапад дар қафасӣ ?

بی‌گلستان رخت چند تپد در قفسی؟

Оташи ҳиҷри ту пинҳони ҷигарам май сӯзад

آتش هجر تو پنهان جگرم می‌سوزد

Лекин аз бим наёрам ки барорам нафасӣ

لیکن از بیم نیارم که برآرم نفسی

Макун аз хоки сари кӯии ироқиро давр

مکن از خاک سر کوی عراقی را دور

Бош , гӯ : кам нашавад қимати гавҳари зи хасӣ

باش، گو: کم نشود قیمت گوهر ز خسی