Нигоро , вақт он омад ки икдми зи он ман бошӣ

نگارا، وقت آن آمد که یکدم ز آن من باشی

Дилам бе ту ба ҷон омад , биё , то ҷон ман бошӣ

دلم بی‌تو به جان آمد، بیا، تا جان من باشی

Дилами онгоҳ хуш гардад ки ту дилдор ман бошӣ

دلم آنگاه خوش گردد که تو دلدار من باشی

Марои ҷони он замон бошад ки ту ҷонон ман бошӣ

مرا جان آن زمان باشد که تو جانان من باشی

Ба ғам зон шод май гирдам ки ту ғами хори ман гардӣ

به غم زان شاد می‌گردم که تو غم خوار من گردی

Аз он бо дард май созам ки ту дармон ман бошӣ

از آن با درد می‌سازم که تو درمان من باشی

Басои хӯни ҷигар , ҷоно , ки бар хон ғамат хӯрдам

بسا خون جگر، جانا، که بر خوان غمت خوردم

Ба буии онкии як бории ту ҳам меҳмон ман бошӣ

به بوی آنکه یک باری تو هم مهمان من باشی

Манам доими туро хоҳон , туу хоҳони худ доим

منم دایم تو را خواهان، تو و خواهان خود دایم

Марои он бахт кӣ бошад ки ту хоҳон ман бошӣ ?

مرا آن بخت کی باشد که تو خواهان من باشی؟

Ҳама зон худӣ , ҷоно , аз он бо кас напардозӣ

همه زان خودی، جانا، از آن با کس نپردازی

Чаҳ бошад , эй зи ҷони хуштар , ки як дами он ман бошӣ ?

چه باشد، ای ز جان خوشتر ، که یک دم آن من باشی؟

Агар ту он ман бошӣ , азин ва он наяндешам

اگر تو آن من باشی، ازین و آن نیندیشم

зи куфри охир чаро тарсам , чу ту имон ман бошӣ ?

ز کفر آخر چرا ترسم، چو تو ایمان من باشی؟

зи дӯзах онгаҳе тарсам ки ҷузи ту моликӣ ёбам

ز دوزخ آنگهی ترسم که جز تو مالکی یابم

Биҳишти онгоҳ хуш бошад ки ту ризвон ман бошӣ

بهشت آنگاه خوش باشد که تو رضوان من باشی

Фалаки пешами замини бӯсад , чу ман хок дарат бӯсам

فلک پیشم زمین بوسد، چو من خاک درت بوسم

Малики пешами камари бандад , чу ту султон ман бошӣ

ملک پیشم کمر بندد، چو تو سلطان من باشی

Ироқӣ , бас аҷаб набӯд ки андари ман буд ҳайрон

عراقی، بس عجب نبود که اندر من بود حیران

Чу худро бенгарӣ дар ман , ту ҳам ҳайрон ман бошӣ

چو خود را بنگری در من، تو هم حیران من باشی