Андўҳгнӣ чаро ? ироқӣ

اندوهگنی چرا؟ عراقی

Моно ки зи ҷуфти хеши тоқӣ

مانا که ز جفت خویش طاقی

Ғамгини магар аз фироқи ёрӣ ?

غمگین مگر از فراق یاری؟

Шӯридаи магари зи иштиёқӣ ?

شوریده مگر ز اشتیاقی؟

Хӯни хур , ки дарин сарои пари ғам

خون خور، که درین سرای پر غم

Бо ҳиҷр ҳамеша ҳам всоқӣ

با هجر همیشه هم وثاقی

Ёрони зи шароби васли сари маст

یاران ز شراب وصل سر مست

Махмури ту аз шароби соқӣ

مخمور تو از شراب ساقی

Ногашта дамии зи хеши фонӣ

ناگشته دمی ز خویش فانی

Хоҳӣ ки шӯй ба дӯсти боқӣ ?

خواهی که شوی به دوست باقی؟

Ҷон кун , ки на лоиқи висолӣ

جان کن، که نه لایق وصالی

Хӯни бор , ки дар хури фироқӣ

خون بار، که در خور فراقی

Чун дар хур васл нест будат

چون در خور وصل نیست بودت

эй кош набӯдӣ , эй ироқӣ

ای کاش نبودی، ای عراقی