Лақади Фоҳи алрбиъу дори соқӣ

لقد فاح الربیع و دار ساقی

Вҳби насими рўзоти алъроқ

وهب نسیم روضات العراق

Сабои буи Ироқ оварад гӯйӣ

صبا بوی عراق آورد گویی

Ки хуши гашт аз насим ӯ ироқӣ

که خوش گشت از نسیم او عراقی

Ало ё ҳбзо ! нафаҳоти арз

الا یا حبذا! نفحات ارض

Ҷӯии алмштоқи ишФии боштёқ

جوی المشتاق یشفی باشتیاق

Дариғо ! рӯзгор нӯш бигузашт

دریغا! روزگار نوش بگذشت

Надимами бахт буду ёри соқӣ

ندیمم بخت بود و یار ساقی

Билети ани субҳии болблоё

بلیت ان صبحی بالبلایا

Алоқи мурӯри айёми алтлоқӣ

الاق مرور ایام التلاقی

зи ҷаври рӯзгори номувофиқ

ز جور روزگار ناموافق

Ҷудои гаштами зи ёрони вифоқӣ

جدا گشتم ز یاران وفاقی

Адр , ё аиҳо алсоқӣ , арҳнӣ

ادر، یا ایها الساقی، ارحنی

Змонои ман хумори алоФтроқ

زمانا من خمار الافتراق

Диламро шод кун , соқӣ , ки нагузошт

دلم را شاد کن، ساقی، که نگذاشت

Ҷудоӣ бар ман аз ғами ҳеҷ боқӣ

جدایی بر من از غم هیچ باقی

Ва ъли лаъли латифии нори қалбӣ

و عل لعل لطیفی نار قلبی

Ва қалбии ман тарокуми фии эҳтироқ

و قلبی من تراکم فی احتراق

Бидиҳ ҷомӣ , ки андари ваии бубинам

بده جامی، که اندر وی ببینم

Ҷамоли дӯстони ҳам всоқӣ

جمال دوستان هم وثاقی

Ҷръти ман алтФрқи кули явм

جرعت من التفرق کل یوم

Ва аҷряти алдмўъи ман алмоқӣ

و اجریت الدموع من الماقی

Бинол , эй дил , зи дарду ғам ки пайваст

بنال، ای دل، ز درد و غم که پیوست

Гирифтори ғаму дарди фироқӣ

گرفتار غم و درد فراقی

Ало ё аҳли алъроқ , тҳзи қалбӣ

الا یا اهل العراق، تحذ قلبی

Аликму аштмли ман иштиёқӣ

الیکم و اشتمل من اشتیاقی

Ироқӣ , хуши бмўӣу зор бгарӣ

عراقی، خوش بموی و زار بگری

Ки дар Ҳиндӯстон аз ҷуфти тоқӣ

که در هندوستان از جفت طاقی