Он ҷом тараб физой соқӣ

آن جام طرب فزای ساقی

Бинмуд марои лақои соқӣ

بنمود مرا لقای ساقی

Дар ҳол чу ҷоми саҷда бар дам

در حال چو جام سجده بر دم

Пеши рух ҷон физой соқӣ

پیش رخ جان فزای ساقی

Наниҳода ҳануз чун пиёла

ننهاده هنوز چون پیاله

Лаб бар лаби длгшои соқӣ

لب بر لب دلگشای ساقی

Тарсам ки кунад харобеи боз

ترسم که کند خرابیی باز

Чашми хуши дилрабои соқӣ

چشم خوش دلربای ساقی

Пайваста чу ҷом дар дили оташ

پیوسته چو جام در دل آتش

Дар сари ҳавасу ҳавои соқӣ

در سر هوس و هوای ساقی

Бо чашми пари об чун қнинаҳ

با چشم پر آب چون قنینه

Ҷон май даҳум аз барои соқӣ

جان می‌دهم از برای ساقی

Бошад чу пиёлаи ғарқа дар хӯн

باشد چو پیاله غرقه در خون

Чашмӣ ки шуд ошнои соқӣ

چشمی که شد آشنای ساقی

Умрӣаст ки май занам дар дил

عمری است که می‌زنم در دل

Яъне ки дар сарои соқӣ

یعنی که در سرای ساقی

Бошад ки расад ба гӯши ҷонам

باشد که رسد به گوش جانم

Аз майкадаи марҳабои соқӣ

از میکده مرحبای ساقی

Ойӣнаи синаи занг ғам хӯрд

آیینهٔ سینه زنگ غم خورد

Кӯи сайқал ғам задой соқӣ ?

کو صیقل غم زدای ساقی؟

То бастанд марои зи ман боз

تا بستاند مرا ز من باز

Инаст худ иқтизои соқӣ

این است خود اقتضای ساقی

Бошад ки шавад дили ироқӣ

باشد که شود دل عراقی

Чун ҷом ҷаҳон намой соқӣ

چون جام جهان نمای ساقی