Буд оё ки хиромони зи дирами бозоиӣ ?

بود آیا که خرامان ز درم بازآیی؟

Гиреҳ аз кор фурӯбаста мо бигушое ?

گره از کار فروبستهٔ ما بگشایی؟

Назарӣ кун , ки ба ҷони омадам аз дилтангӣ

نظری کن، که به جان آمدم از دلتنگی

Гузарӣ кун : ки хаёлӣ шудам аз танҳоӣ

گذری کن: که خیالی شدم از تنهایی

Гуфта будӣ ки : биёям , чу ба ҷони оеи ту

گفته بودی که: بیایم، چو به جان آیی تو

Ман ба ҷони омадам , инак ту чаро май ное ?

من به جان آمدم، اینک تو چرا می‌نایی؟

Бас ки савдои сари зулфи ту пухтам ба хаёл

بس که سودای سر زلف تو پختم به خیال

Оқибат чун сари зулф ту шудам савдое

عاقبت چون سر زلف تو شدم سودایی

Ҳамаи олам ба ту май байнам ва ин нест аҷаб

همه عالم به تو می‌بینم و این نیست عجب

Ба ки байнам ? ки туе чашми марои бенаӣ

به که بینم؟ که تویی چشمِ مرا بینایی

Пеши азингар дгарӣ дар дил ман ме гунҷид

پیش ازین گر دگری در دل من می‌گنجید

Ҷузи туро нест кунун дар дили ман гнҷоиӣ

جز تو را نیست کنون در دل من گنجایی

Ҷузи ту андари назарами ҳеҷ касе ме ноед

جز تو اندر نظرم هیچ کسی می‌ناید

Венаи аҷабтар ки ту худ рӯй ба кас нанамое

وین عجبتر که تو خود روی به کس ننمایی

Гуфтӣ : « аз лаб бидиҳам коми ироқии рӯзӣ »

گفتی: «از لب بدهم کام عراقی روزی»

Вақт онаст ки он ваъда вафо фармое

وقت آن است که آن وعده وفا فرمایی