Биё , ки бе ту ба ҷони омадами зи танҳоӣ

بیا، که بی‌تو به جان آمدم ز تنهایی

Намонда сабру маро беш азин шикебе

نمانده صبر و مرا بیش ازین شکیبایی

Биё , ки ҷони маро бе ту нест барги ҳаёт

بیا، که جان مرا بی‌تو نیست برگ حیات

Биё , ки чашми маро бе ту нест бенаӣ

بیا، که چشم مرا بی‌تو نیست بینایی

Биё , ки бе ту дилам роҳатӣ наме ёбад

بیا، که بی‌تو دلم راحتی نمی‌یابد

Биё , ки бе ту надорад ду дидаи бенаӣ

بیا، که بی‌تو ندارد دو دیده بینایی

Агар ҷаҳони ҳамаи зер ва зибр шавад зи ғамат

اگر جهان همه زیر و زبر شود ز غمت

Туро чаҳ ғам ? ки ту ху кардае ба танҳоӣ

تو را چه غم؟ که تو خو کرده‌ای به تنهایی

Ҳиҷоб рӯй ту ҳам рӯй туаст дар ҳамаи ҳол

حجاب روی تو هم روی توست در همه حال

Наоне аз ҳамаи олами зи бскаҳи пайдое

نهانی از همه عالم ز بسکه پیدایی

Арӯси ҳасани туро ҳеҷ дрнмӣ ёбад

عروس حسن تو را هیچ درنمی‌یابد

Ба гоҳи ҷилва , магари дидаи тамошое

به گاه جلوه، مگر دیدهٔ تماشایی

зи бас ки бар сари кӯии ту нола ҳо кардам

ز بس که بر سر کوی تو ناله‌ها کردم

Бсухт бар ман мискини дили тамошое

بسوخت بر من مسکین دل تماشایی

Надида рӯй ту , аз ишқи олимии мурда

ندیده روی تو، از عشق عالمی مرده

Яке намонад , агар худ ҷамол бинмое

یکی نماند، اگر خود جمال بنمایی

зи чеҳраи пардаи барандоз , то сар андозӣ

ز چهره پرده برانداز، تا سر اندازی

Равон фишонд бар рӯй ту зи шайдое

روان فشاند بر روی تو ز شیدایی

Ба парда дар чаҳ нишинӣ ? чаҳ бошад ар нафасӣ

به پرده در چه نشینی؟ چه باشد ار نفسی

Ба пурсиши дили бечорае буруни ое !

به پرسش دل بیچاره‌ای برون آیی!

Назар кунӣ ба дили хастаи шикастаи дилӣ

نظر کنی به دل خستهٔ شکسته‌دلی

Магар ки раҳматат ояд , бирав бибахшое

مگر که رحمتت آید، بر او ببخشایی

Дили ироқии бечора орзӯманд аст

دل عراقی بیچاره آرزومند است

Умеди баста ки : то кӣ ниқоб бигушое ?

امید بسته که: تا کی نقاب بگشایی؟

Хониш
ғзл шморҳ 289 — фотмҳ зндӣ