Псро , раҳ қаландар сазад ар ба ман намое

پسرا، ره قلندر سزد ار به من نمایی

Ки дароз ва давр дидам раҳи зуҳду порсое

که دراز و دور دیدم ره زهد و پارسایی

Псро , май муғонаи диҳӣ ар ҳарифи мое

پسرا، می مغانه دهی ار حریف مایی

Ки намонад беш моро сари зуҳду порсое

که نماند بیش ما را سر زهد و پارسایی

Қадаҳӣ май муғона ба ман ор , то банушам

قدحی می مغانه به من آر، تا بنوشم

Ки дигар намонад моро сари тавбаи риёе

که دگر نماند ما را سر توبهٔ ریایی

Май соф агар набошад , ба ман ори дарди тира

می صاف اگر نباشد، به من آر درد تیره

Ки зи дард тира ёбад дилу дидаи равшаноӣ

که ز درد تیره یابد دل و دیده روشنایی

Кам хонқаҳ гирифтам , сар муслеҳӣ надорам

کم خانقه گرفتم، سر مصلحی ندارم

Қадаҳи шароб пар кун , ба ман ор , чанд пое ?

قدح شراب پر کن، به من آر، چند پایی؟

На раҳ ва на расм дорам , на дил ва на дайн , на ?дане

نه ره و نه رسم دارم، نه دل و نه دین، نه دنیی

Манаму ҳарифу кунҷӣ ва навой бе навое

منم و حریف و کنجی و نوای بی‌نوایی

Ним аҳли зуҳду тавба ба ман ори соғар май

نیم اهل زهد و توبه به من آر ساغر می

Ки ба сидқ тавба кардам зи ибодати риёе

که به صدق توبه کردم ز عبادت ریایی

Ту марои шароб дар даҳ , ки зи зуҳд тавба кардам

تو مرا شراب در ده، که ز زهد توبه کردم

зи салоҳ чун надидам ҷузи лофу худнамое

ز صلاح چون ندیدم جز لاف و خودنمایی

зи ғами замонаи моро бурҳони з май замонӣ

ز غم زمانه ما را برهان ز می زمانی

Ки наёфт ҷуз ба май каси зи ғами замони раҳоӣ

که نیافت جز به می کس ز غم زمان رهایی

Чу зи бодаи масти гаштам , чаҳ клисё , чаҳ каъба ?

چو ز باده مست گشتم، چه کلیسیا، چه کعبه؟

Чу ба тарк худ бигуфтам , чаҳ висол ва чаҳ ҷудоӣ ?

چو به ترک خود بگفتم، چه وصال و چه جدایی؟

Ба қиморхона рафтам ҳама покбоз дидам

به قمارخانه رفتم همه پاکباز دیدم

Чу ба савмиъаи расидам ҳама ёфтам дағое

چو به صومعه رسیدم همه یافتم دغایی

Чу шикасти тавбаи ман , машкан ту аҳд , борӣ

چو شکست توبهٔ من، مشکن تو عهد، باری

Ба ман шикастаи дили гӯ ки : чигунае ? куҷое ?

به من شکسته دل گو که: چگونه‌ای؟ کجایی؟

Ба тавоф каъба рафтам ба ҳарам раҳам надоданд

به طواف کعبه رفتم به حرم رهم ندادند

Ки бурун дар чаҳ кардӣ , ки даруни хонаи ое ?

که برون در چه کردی، که درون خانه آیی؟

Дар дайр мезадам ман , зи даруни садо бар омад

در دیر می‌زدم من، ز درون صدا بر آمد

Ки : дарой , эй ироқӣ , ки ту худ ҳарифи мое

که: درآی، ای عراقی، که تو خود حریف مایی