Чаҳ будгар ниқоб бигушое ?

چه بود گر نقاب بگشایی؟

Бедилонро ҷамол бинмое ?

بی‌دلان را جمال بنمایی؟

Муфлисонро назорае бахше ?

مفلسان را نظاره‌ای بخشی؟

Хастагонро дамӣ бибахшое ?

خستگان را دمی ببخشایی؟

Умр мо шуд , дареғ ! ношуда мо

عمر ما شد، دریغ! ناشده ما

Бар сари кӯии ту тамошое

بر سر کوی تو تماشایی

Бо висолати напухтаи савдое

با وصالت نپخته سودایی

Аз фароғати шудеми савдое

از فراغت شدیم سودایی

Чаҳ тавон кард ? ёр ме нашнавӣ

چه توان کرد؟ یار می‌نشنوی

Ҳеҷ бошад ки ёри мо ое ?

هیچ باشد که یار ما آیی؟

Ҷонро ба чеҳра шод кунӣ ?

جان را به چهره شاد کنی؟

Дили моро ба ғамзаи брбоиӣ ?

دل ما را به غمزه بربایی؟

Бе тӯмони ҷону дил наме бояд

بی تومان جان و دل نمی‌باید

Дили моро ба ҷони ту май бое

دل ما را به جان تو می‌بایی

Парда бурдор , то сар андозем

پرده بردار، تا سر اندازیم

Ба сари кӯии ту , зи шайдое

به سر کوی تو، ز شیدایی

Вар бар онӣ ки хӯни мо резӣ

ور بر آنی که خون ما ریزی

Ғамзаро ҳукм кун , чаҳ май пое ?

غمزه را حکم کن، چه می‌پایی؟

МФлсоним бар дарат оҷиз

مفلسانیم بر درت عاجز

Мунтазир гашта то чаҳ фармое ?

منتظر گشته تا چه فرمایی؟

Чун ироқии умеди дарбаста

چون عراقی امید دربسته

То дар баста , бӯ ки , бигушое

تا در بسته، بو که، بگشایی