Кашид кори зи танҳоӣам ба шайдое

کشید کار ز تنهاییم به شیدایی

Надонам ин ҳамаи ғам чун кашам ба танҳоӣ ?

ندانم این همه غم چون کشم به تنهایی؟

зи бас ки дод қалами шарҳи сарнавишти фироқ

ز بس که داد قلم شرح سرنوشت فراق

зи сарнавишти қалами номаи гашти савдое

ز سرنوشت قلم نامه گشت سودایی

Марои ту умри азизӣу рафтае з барам

مرا تو عمر عزیزی و رفته‌ای ز برم

Чу хуш буд агар , эй умри рафтаи бозоиӣ

چو خوش بود اگر، ای عمر رفته بازآیی

Забони кушода , камар бастаем , то чу қалам

زبان گشاده، کمر بسته‌ایم، تا چو قلم

Ба сар кунем ҳар он хидматӣ ки фармое

به سر کنیم هر آن خدمتی که فرمایی

Ба эҳтиёти гузар бар саводи дидаи ман

به احتیاط گذر بر سواد دیدهٔ من

Чунон ки гӯшаи доман ба хӯни нёлоиӣ

چنان که گوشهٔ دامن به خون نیالایی

На марди ишқ ту будам азин тариқ , ки ақл

نه مرد عشق تو بودم ازین طریق، که عقل

Даромадааст ба сар , бо вуҷӯди доноӣ

درآمده است به سر، با وجود دانایی

Дирами гушой , ки умед бастаам дар ту

درم گشای، که امید بسته‌ام در تو

Дар умед ки бигушоед ? ар ту нагушойӣ

در امید که بگشاید؟ ار تو نگشایی

Ба офтоби хитоби ту хостам кардан

به آفتاب خطاب تو خواستم کردن

Дилами надод , ки ҳаст офтоб ҳар ҷое

دلم نداد، که هست آفتاب هر جایی

Саодати ду ҷаҳонаст дидани рӯят

سعادت دو جهان است دیدن رویت

Зиҳӣ ! саодат , агар зон чаҳ рӯй бинмое !

زهی! سعادت، اگر زان چه روی بنمایی!