Дарин раҳгар бтрк худ бигӯе

درین ره گر بترک خود بگویی

Яқин гардад туро кӯи ту , ту ӯе

یقین گردد تو را کو تو، تو اویی

Сари мӯеи зи ту , то бо ту боқӣ аст

سر مویی ز تو، تا با تو باقی است

Дарин раҳ дар наганҷӣ , гарчи мӯе

درین ره در نگنجی، گرچه مویی

Кам худ гир , то ҷумла ту бошӣ

کم خود گیر، تا جمله تو باشی

Равони шӯи сӯии дарё , зонка ҷӯӣ

روان شو سوی دریا، زانکه جویی

Чу бо дарё гирифтӣ ошноӣ

چو با دریا گرفتی آشنایی

Муҷарради шӯ , з сар баркаш ду туе

مجرد شو، ز سر برکش دو تویی

Дарин дарёи гилӣмат шаста гардад

درین دریا گلیمت شسته گردد

Агар як бори даст аз худ башуе

اگر یک بار دست از خود بشویی

зи баҳри обрӯи як равия кун кор

ز بهر آبرو یک رویه کن کار

Ки онҷои обрӯи резади дурӯе

که آنجا آبرو ریزد دورویی

Чу бо туаст ончӣ май ҷӯӣ ба ҳарҷо

چو با توست آنچه می‌جویی به هرجا

Ба ҳарзаи гирди олам чанд пўиӣ ?

به هرزه گرد عالم چند پویی؟

Нахустин гум кунанд онгоҳи ҷӯянд

نخستین گم کنند آنگاه جویند

Ту чун чизе накардӣ ? гум ? чаҳ ҷӯӣ ?

تو چون چیزی نکردی ؟ گم؟ چه جویی؟

Туро то дар даруни сад хор хор аст

تو را تا در درون صد خار خار است

Азин бустони гулии ҳаргизи набавӣӣ

ازین بستان گلی هرگز نبویی

Пас дар ҳамчуи ҷодуӣ ки пайваст

پس در همچو جادویی که پیوست

Миён дар баста баҳр рафту рӯе

میان در بسته بهر رفت و رویی

Туро рангӣ надоданд аз хами ишқ

تو را رنگی ندادند از خم عشق

Аз он дар орзӯии рангу бӯе

از آن در آرزوی رنگ و بویی

Бааш на пои дарин водии хӯни хор

بهش نه پا درین وادی خون خوار

Ки раҳи пари санглох ва ту сабуе

که ره پر سنگلاخ و تو سبویی

Дарин майдони ҳамеи хури захм , чун ту

درین میدان همی خور زخم، چون تو

Фитода дар хами чавгон чу гӯйӣ

فتاده در خم چوگان چو گویی

Наёбӣ аз хами чавгони раҳоӣ

نیابی از خم چوگان رهایی

Ироқӣ , то ба тарк худ нагӯйӣ

عراقی، تا به ترک خود نگویی