Машав , машав , зи ман хастаи дили ҷудо эй дӯст
مشو، مشو، ز من خستهدل جدا ای دوست
Макун , макун , ба кафи андҳми раҳо эй дӯст
مکن، مکن، به کف اندُهم رها ای دوست
Барис , ки бе ту марои ҷон ба лаб расед , барис
برس، که بیتو مرا جان به لب رسید، برس
Биё ки бар ту фишонам равон , биё эй дӯст
بیا که بر تو فشانم روان، بیا ای دوست
Биё , ки бе ту марои барг зиндагонӣ нест
بیا، که بیتو مرا برگ زندگانی نیست
Биё , ки бе ту надорам сари бақо эй дӯст
بیا، که بیتو ندارم سر بقا ای دوست
Агар касе ба ҷаҳон дар , касе дигар дорад
اگر کسی به جهان در، کسی دگر دارد
Ман ғариб надорам магари туро эй дӯст
من غریب ندارم مگر تو را ای دوست
Чаҳ кардаам ки марои мубталоӣ ғам кардӣ ?
چه کردهام که مرا مبتلای غم کردی؟
Чаҳ аўФтод ки гаштии зи ман ҷудо эй дӯст ?
چه اوفتاد که گشتی ز من جدا ای دوست؟
Кадоми душмани бдгўи миён мо афтод ?
کدام دشمن بدگو میان ما افتاد؟
Ки аўФтоди ҷудои миёни мо эй дӯст
که اوفتاد جدایی میان ما ای دوست
Бигуфт душмани бдгўи зи дӯстони мгсл
بگفت دشمن بدگو ز دوستان مگسل
Брғми душмани шод аз дирами дро эй дӯст
برغم دشمن شاد از درم درآ ای دوست
Аз он нафас ки ҷудои гаштӣ аз ман бе дил
از آن نفس که جدا گشتی از من بیدل
Фитодаам ба кафи меҳнату бало эй дӯст
فتادهام به کف محنت و بلا ای دوست
зи дори зарби туами сикка бар вуҷӯд зада
ز دار ضرب توام سکه بر وجود زده
Маро бар оташи меҳнати мёзмо эй дӯст
مرا بر آتش محنت میازما ای دوست
Чу аз зиёни миннати ҳечгуна судӣ нест
چو از زیان منت هیچگونه سودی نیست
Махоҳ беш зиёни ман гадо эй дӯст
مخواه بیش زیان من گدا ای دوست
зи лутфи гирди дил бе ғамони басии гаштӣ
ز لطف گرد دل بیغمان بسی گشتی
Дамӣ ба гирди дили пари ғамони бро эй дӯст
دمی به گرد دل پر غمان برآ ای دوست
зи шодии ҳама олам шудаст бегона
ز شادی همه عالم شدست بیگانه
Дилам ки бо ғами ту гашти ошно эй дӯст
دلم که با غم تو گشت آشنا ای دوست
з рӯй лутфу карам шод кун биравӣ худам
ز روی لطف و کرم شاد کن بروی خودم
Ки кард бори ғамати пушти ман дўто эй дӯст
که کرد بار غمت پشت من دوتا ای دوست
зи ҳамраҳеи ироқии зи роҳи вомондм
ز همرهی عراقی ز راه واماندم
зи лутф бар дар хешами раҳеи намо эй дӯст
ز لطف بر در خویشم رهی نما ای دوست