Оҳ , ба як борагии ёр кам мо гирифт !

آه، به یک‌بارگی یار کم ما گرفت!

Чун дили мо танг дид хона дигар ҷо гирифт

چون دل ما تنگ دید خانه دگر جا گرفت

Бар дили мо гуҳи гуҳӣ , дошт хаёлии гузар

بر دل ما گه گهی، داشت خیالی گذر

Низ хаёлаш кунун тарки дил мо гирифт

نیز خیالش کنون ترک دل ما گرفت

Дил ба ғамаш буд шод , рафт ғамаши ҳам зи дил

دل به غمش بود شاد، رفت غمش هم ز دل

Ғам чаҳ кунад дар дилии кони ҳама савдо гирифт ?

غم چه کند در دلی کان همه سودا گرفت؟

Дидаи гирёни магар бар ҷигар обӣ занад ?

دیدهٔ گریان مگر بر جگر آبی زند؟

Коташи савдоӣ ӯ дар дил шайдо гирифт

کاتش سودای او در دل شیدا گرفت

Хуши сухании доштам , бо дили пурдарди хеш

خوش سخنی داشتم، با دل پردرد خویش

Лашкар ҳиҷрон битохт дар сари ман то гирифт

لشکر هجران بتاخت در سر من تا گرفت

Дайну дилу ҳуши ман ҳар се ба тороҷи барад

دین و دل و هوش من هر سه به تاراج برد

Ҷону тан ва ҳарчӣ буд ҷумла ба яғмо гирифт

جان و تن و هرچه بود جمله به یغما گرفت

Ҳиҷри магар дар ҷаҳони ҳеҷ касеро наёфт

هجر مگر در جهان هیچ کسی را نیافت

Каз ҳамаи вомондае , ҳечкасиро гирифт

کز همه وامانده‌ای، هیچکسی را گرفت

Ҳеҷ касе дар ҷаҳони ёр ироқӣ нашуд

هیچ کسی در جهان یار عراقی نشد

Лоҷарамаши ишқи ёр , бекас ва танҳо гирифт

لاجرمش عشق یار، بی‌کس و تنها گرفت