Бар ман , эй дил , банд ҷон натавон ниҳод

بر من، ای دل، بند جان نتوان نهاد

Шӯр дар девонагон натавон ниҳод

شور در دیوانگان نتوان نهاد

Ҳоиу ҳўиӣ дар фалак натавон фиканд

های و هویی در فلک نتوان فکند

Шару шурӣ дар ҷаҳон натавон ниҳод

شر و شوری در جهان نتوان نهاد

Чун парешонеи сар зулфат кунад

چون پریشانی سر زلفت کند

Силсила бар пой ҷон натавон ниҳод

سلسله بر پای جان نتوان نهاد

Чун харобии чашм мастат ме кунад

چون خرابی چشم مستت می‌کند

Ҷурм бар давр замон натавон ниҳод

جرم بر دور زمان نتوان نهاد

Ишқи ту меҳмон ва моро ҳеҷ на

عشق تو مهمان و ما را هیچ نه

Ҳеҷ пеш миҳмон натавон ниҳод

هیچ پیش میهمان نتوان نهاد

Ним ҷонии пеш ӯ натавон кашид

نیم جانی پیش او نتوان کشید

Пеши симурғ устихон натавон ниҳод

پیش سیمرغ استخوان نتوان نهاد

Гарчи гуҳи гуҳи ваъда васлам диҳад

گرچه گه‌گه وعدهٔ وصلم دهد

Ғамзаи ту , дил бар он натавон ниҳод

غمزهٔ تو، دل بر آن نتوان نهاد

Гӯямат : бӯсӣ ба ҷонӣ , гӯйем :

گویمت: بوسی به جانی، گوییم:

Бар лабами лаб ройгон натавон ниҳод

بر لبم لب رایگان نتوان نهاد

Бар сар хон лабат , худ бе ҷигар

بر سر خوان لبت، خود بی‌جگر

Луқмае хуш дар даҳон натавон ниҳод

لقمه‌ای خوش در دهان نتوان نهاد

Бар дилами бори ғамат чандин манеҳ

بر دلم بار غمت چندین منه

Биркаии кӯҳ гарон натавон ниҳод

برکهی کوه گران نتوان نهاد

Шаб дар дил мезадам , меҳр ту гуфт :

شب در دل می‌زدم، مهر تو گفت:

Зуди побр осмон натавон ниҳод

زود پابر آسمان نتوان نهاد

То туро дар дили ҳавои ҷон буд

تا تو را در دل هوای جان بود

Пой бар об равон натавон ниҳод

پای بر آب روان نتوان نهاد

Тоти ваҷҳе равшанаст , ин ҳафт хон

تات وجهی روشن است، این هفت‌خوان

Пеши ту бас , ҳашт хон натавон ниҳод

پیش تو بس، هشت خوان نتوان نهاد

Вари ироқии муҳаррами ин ҳарф нест

ور عراقی محرم این حرف نیست

Роз бо ӯ дар миён натавон ниҳод

راز با او در میان نتوان نهاد