Имрӯзи маро дар дили ҷуз ёр наме гунҷад
امروز مرا در دل جز یار نمیگنجد
Тангаст , аз он дар вай ағёр наме гунҷад
تنگ است، از آن در وی اغیار نمیگنجد
Дар дидаи пари обами ҷуз ёр наме ояд
در دیدهٔ پر آبم جز یار نمیآید
Вндри дилам аз мастии ҷуз ёр наме гунҷад
وندر دلم از مستی جز یار نمیگنجد
Бо ин ҳамаи ҳам шодам кандар дили танги ман
با این همه هم شادم کاندر دل تنگ من
Ғам чора намеёбад , тимор наме гунҷад
غم چاره نمییابد، تیمار نمیگنجد
Ҷон дар танам ар бедӯст ҳрбор наме гунҷад
جان در تنم ار بیدوست هربار نمیگنجد
Аз ғоят танг омад кин бор наме гунҷад
از غایت تنگ آمد کین بار نمیگنجد
Кӯи ҷом май ишқаш ? то маст шавам зирок :
کو جام می عشقش؟ تا مست شوم زیراک:
Дар базми висол ӯ ҳушёр наме гунҷад
در بزم وصال او هشیار نمیگنجد
Кӯи доми сари зулфаш ? то сайд кунад дил ро
کو دام سر زلفش؟ تا صید کند دل را
Кандар хами зулф ӯ дилдор наме гунҷад
کاندر خم زلف او دلدار نمیگنجد
Чун турра барафшонад ин рӯй бапушанд
چون طره برافشاند این روی بپوشاند
Ҷое ки яқин ояд пиндор наме гунҷад
جایی که یقین آید پندار نمیگنجد
Ишқаш чу дарун тозад ҷон ҳуҷра бипардозад
عشقش چو درون تازد جان حجره بپردازد
Онҷо ки ватан созад диёр наме гунҷад
آنجا که وطن سازد دیار نمیگنجد
Ин қатраи хӯн то ёфт аз хок дараш бӯе
این قطرهٔ خون تا یافت از خاک درش بویی
Аз шодии он дар пӯст чун нор наме гунҷад
از شادی آن در پوست چون نار نمیگنجد
Ғам гарчи хӯрд ҷонам , ҳам ғам нахӯрам зирок :
غم گرچه خورد جانم، هم غم نخورم زیراک:
Андари ҳарами ҷонон ғмхўор наме гунҷад
اندر حرم جانان غمخوار نمیگنجد
Тӯҳфа бар дили барадами ҷону тану дайну ҳуш
تحفه بر دل بردم جان و تن و دین و هوش
Дил гуфт : бирав , конҷо ҳар чор наме гунҷад
دل گفت: برو، کانجا هر چار نمیگنجد
Хоҳӣ ки даройии ту , бигзор ироқӣ ро
خواهی که درآیی تو، بگذار عراقی را
Кандар ҳарами ҷонони ҷуз ёр наме гунҷад
کاندر حرم جانان جز یار نمیگنجد