Сар ба сар аз лутфи ҷонии соқио

سر به سر از لطف جانی ساقیا

Хуштар аз ҷон чист ? онии соқио

خوشتر از جان چیست؟ آنی ساقیا

Майли ҷонҳо ҷумлаи сӯй рӯй туаст

میل جان‌ها جمله سوی روی توست

Рӯ , ки ширини длстонии соқио

رو، که شیرین دلستانی ساقیا

Зон ба чашми ман даройӣ ҳар замон

زان به چشم من درآیی هر زمان

Каз сафои оби равонии соқио

کز صفا آب روانی ساقیا

Аз май ишқ ар чаҳ сармастӣ , макун

از می عشق ار چه سرمستی، مکن

Бо ҳарифони саргаронии соқио

با حریفان سرگرانی ساقیا

Ваъдае май даҳ , агар чаҳ каҷ буд

وعده‌ای می‌ده، اگر چه کج بود

Каз баҳона дар гумонеи соқио

کز بهانه در گمانی ساقیا

Бар лаби худ бӯсаи даҳ , онгаҳ бибин

بر لب خود بوسه ده، آنگه ببین

Завқи оби зиндагонии соқио

ذوق آب زندگانی ساقیا

Аз латофат дар наёбади каси ту ро

از لطافت در نیابد کس تو را

Зон яқинам шуд ки ҷонии соқио

زان یقینم شد که جانی ساقیا

Гӯши ҷонҳо пар гуҳар шуд , зонка ту

گوش جان‌ها پر گهر شد، زانکه تو

Аз сухан дар май Чехияонеи соқио

از سخن در می‌چکانی ساقیا

Дар дилу чашмами зи ҳасану лутфи хеш

در دل و چشمم ز حسن و لطف خویش

Ошкоро ва наоне соқио

آشکارا و نهانی ساقیا

Нест дар олами ироқиро дамӣ

نیست در عالم عراقی را دمی

Бар лаби ту Комронии соқио

بر لب تو کامرانی ساقیا