Роҳати сар мардумӣ надорад

راحت سر مردمی ندارد

Давлати дил ҳамдамӣ надорад

دولت دل همدمی ندارد

зи эҳсони замонаи дидаи брдўз

ز احسان زمانه دیده بردوز

Кӯи дида мардумӣ надорад

کو دیدهٔ مردمی ندارد

Аз хон фалаки нўолаҳ кам печ

از خوان فلک نواله کم پیچ

Кӯи гарда гандумӣ надорад

کاو گردهٔ گندمی ندارد

Бо дард бисоз , аз онкии дармон

با درد بساز، از آنکه درمان

Бо ҷони ту муҳаррамӣ надорад

با جان تو محرمی ندارد

Дар тори ҳаёти дил чаҳ бандӣ ?

در تار حیات دل چه بندی؟

Чун пуди ту муҳкамӣ надорад

چون پود تو محکمی ندارد

Дардо ! ки дарин сарои пари ғам

دردا! که در این سرای پر غم

Каси давлат беғамӣ надорад

کس دولت بی‌غمی ندارد

Дорад ҳамаи чизи одамии зод

دارد همه چیز آدمیزاد

Афсӯс ки хуррамӣ надорад

افسوس که خرمی ندارد

Гар хўшдлиии дарин ҷаҳон ҳаст

گر خوشدلیی در این جهان هست

Бории дил одамӣ надорад

باری دل آدمی ندارد

Бинмоӣ ба ман дилии фароҳам

بنمای به من دلی فراهم

Кӯи меҳнат дарҳамӣ надорад

کاو محنت درهمی ندارد

Кам хури ғами ин ҷаҳон , ироқӣ ,

کم خور غم این جهان، عراقی!

Зеро ки ғамаш камӣ надорад

زیرا که غمش کمی ندارد