Онро ки чу ту нигор бошад

آن را که چو تو نگار باشد

Бо хештанаш чаҳ кор бошад ?

با خویشتنش چه کار باشد؟

Нохуш набӯд касе ки ӯ ро

ناخوش نبود کسی که او را

Ёрӣ чу ту дар канор бошад

یاری چو تو در کنار باشد

Нохуш чу манӣ буд ки пайваст

ناخوش چو منی بود که پیوست

Дили хастау ҷон фигор бошад

دل خسته و جان فگار باشد

Мазори зи ман , агар бинолам

مزار ز من، اگر بنالم

Мотам зада сўкўор бошад

ماتم‌زده سوکوار باشد

Ваон дида ки ӯ надид рӯят

وان دیده که او ندید رویت

Шояд агар ошкор бошад

شاید اگر آشکار باشد

Он кас ки ҷудо фитод аз ту

آن کس که جدا فتاد از تو

Давр аз ту ҳамеша зор бошад

دور از تو همیشه زار باشد

Бечора касе ки дар ду олам

بیچاره کسی که در دو عالم

Ҷузи ту дигаряш ёр бошад

جز تو دگریش یار باشد

Хуррами дили он касе ки ӯ ро

خرم دل آن کسی که او را

Андӯҳи ту ғмгсор бошад

اندوه تو غمگسار باشد

То кӣ дилам , эй азиз чун ҷон

تا کی دلم، ای عزیز چون جان

Бар хок дар ту хор бошад ?

بر خاک در تو خوار باشد؟

Номади гуҳи он ки хастае ро

نامد گه آن که خسته‌ای را

Бар даргаи васл бор бошад ?

بر درگه وصل بار باشد؟

То чанд дили ироқии охир

تا چند دل عراقی آخر

Дар заҳмат интизор бошад ?

در زحمت انتظار باشد؟