Ногуҳи бути ман маст ба бозори баромад

ناگه بت من مست به بازار برآمد

Шӯр аз сари бозор ба якбори баромад

شور از سر بازار به یکبار برآمد

Моно ба киришмаи сӯй ӯ боз назар кард

مانا به کرشمه سوی او باز نظر کرد

Кини шӯру шағаб аз сари бозори баромад

کین شور و شغب از سر بازار برآمد

Бо аҳл харобот надонам чаҳ сухан гуфт ?

با اهل خرابات ندانم چه سخن گفت؟

Кошўбу ғарив аз дар хумори баромад

کاشوب و غریو از در خمار برآمد

Дар савмиъа ногоҳ Рахш парда барандохт

در صومعه ناگاه رخش پرده برانداخت

Фарёду фиғон аз дили Аброри баромад

فریاد و فغان از دل ابرار برآمد

Оварад чу дар кори лабу ғамзау рухсор

آورد چو در کار لب و غمزه و رخسار

Ҷону дилу чашми ҳама аз кори баромад

جان و دل و چشم همه از کار برآمد

То ҷузи рух ӯ ҳеҷ касе ҳеҷ набинад

تا جز رخ او هیچ کسی هیچ نبیند

Дар ҷумлаи сувари он бути айёри баромад

در جمله صور آن بت عیار برآمد

Ҳар бор ба рангии бути ман рӯй намӯдӣ

هر بار به رنگی بت من روی نمودی

Он бор ба ранги ҳамаи атвори баромад

آن بار به رنگ همه اطوار برآمد

Ва он шефта каз зулфу қадаши дор ва расан ёфт

و آن شیفته کز زلف و قدش دار و رسن یافت

Бигирифт расан , хуш ба сари дори баромад

بگرفت رسن، خوش به سر دار برآمد

Фӣ алҷмлаҳ баровард сар аз ҷайби базӯдӣ

فی‌الجمله برآورد سر از جیب بزودی

Ҳар дам ба либосӣ дигар он ёри баромад

هر دم به لباسی دگر آن یار برآمد

Ва он сӯхтаи коташи ҳамаи тоби рух ӯ дид

و آن سوخته کاتش همه تاب رخ او دید

Зу даъвӣ « алнори влоолъор » баромад

زو دعوی «النار ولاالعار» برآمد

Алмнҳллаҳ ки пас аз миннат бисёр

المنةلله که پس از منت بسیار

Мақсӯду муродами зи лаби ёри баромад

مقصود و مرادم ز لب یار برآمد

Давр аз лабу дандони ироқии ҳамаи комам

دور از لب و دندان عراقی همه کامم

Зон ду лаби ширини шукри бори баромад

زان دو لب شیرین شکر بار برآمد