Биё , ки бе рухи зеботи дил ба ҷон омад

بیا، که بی‌رخ زیبات دل به جان آمد

Биё , ки бе ту ҳамаи суди ман зиён омад

بیا، که بی‌تو همه سود من زیان آمد

Биё , ки баҳри ту ҷон аз ҷаҳон карона гирифт

بیا، که بهر تو جان از جهان کرانه گرفت

Биё , ки бе ту дилами ҷумла дар миён омад

بیا، که بی‌تو دلم جمله در میان آمد

Биё , ки хонаи дил гарчи танг ва торик аст

بیا، که خانهٔ دل گرچه تنگ و تاریک است

Дамӣ барои дили мо дарун тавон омад

دمی برای دل ما درون توان آمد

Биё , ки ғайри ту дар чашм ман наомад ҳеҷ

بیا، که غیر تو در چشم من نیامد هیچ

Ҷузи оби дида ки бар чашми ман равон омад

جز آب دیده که بر چشم من روان آمد

Нигар ҳар ончӣ ки бар ҳечкас наёмада буд

نگر هر آنچه که بر هیچکس نیامده بود

Барин шикастаи дилам аз ғами ту он омад

برین شکسته دلم از غم تو آن آمد

Дил шикастаам он лаҳзаи дили зи ҷони бардошт

دل شکسته‌ام آن لحظه دل ز جان برداشت

Ки расми ҷавру ҷафои ту дар ҷаҳон омад

که رسم جور و جفای تو در جهان آمد

зи ҷаври ёр чаҳ нолам ? ки толеъи дили ман

ز جور یار چه نالم؟ که طالع دل من

Чунон ки бахт ироқӣаст ҳамчунон омад

چنان که بخت عراقی است همچنان آمد