зи иштиёқи ту , ҷоно , дилам ба ҷон омад

ز اشتیاق تو، جانا، دلم به جان آمد

Биё , ки бо ғами ту бар наметавон омад

بیا، که با غم تو بر نمی‌توان آمد

Биё , ки бо лаби ту моҷаро накарда ҳануз

بیا، که با لب تو ماجرا نکرده هنوز

Ба ҷои хирқаи дилу дида дар миён омад

به جای خرقه دل و دیده در میان آمد

Ба чашми маст ту гуфтам : дилам ба ҷон ояд

به چشم مست تو گفتم: دلم به جان آید

Лаби ту гуфто : инак дилат ба ҷон омад

لب تو گفتا: اینک دلت به جان آمد

Бидид то назар аз даври нордони лабат

بدید تا نظر از دور ناردان لبت

Басо ки чашми марои об дар даҳон омад

بسا که چشم مرا آب در دهان آمد

Наомад аз ду ҷаҳони ҷузи рухи ту дар назарам

نیامد از دو جهان جز رخ تو در نظرم

Аз онгаҳе ки марои чашм дар ҷаҳон омад

از آنگهی که مرا چشم در جهان آمد

зи равшаноӣ рӯй ту дар шаби торик

ز روشنایی روی تو در شب تاریک

наме тавон ба сари кӯии ту ниҳон омад

نمی‌توان به سر کوی تو نهان آمد