эй нафаси хасис , рӯ табоҳӣ ме кун

ای نفس خسیس، رو تباهی می‌کن

То ҷон хастааст рӯсиёҳӣ ме кун

تا جان خسته است روسیاهی می‌کن

Акнӯн чу умеди ман Фгндӣ бар хок

اکنون چو امید من فگندی بر خاک

Хокат ба сараст , ҳар чаҳ хоҳӣ ме кун

خاکت به سر است، هر چه خواهی می‌کن