Маҳбӯби ҳафтод ҳазор ҳиҷоб аз нуру зулмати баҳри он бар рӯй фурӯ гузошт то муҳиби хуй фаро кунад ва ӯро пас парда бинад , то чун дидаи ошнои шўдўи ишқи силсила шавқ биҷунбанд , бмдди ишқу қӯти маъшӯқи пардаи ҳоикони якон фурӯи кушояд , партави сбҳоти ҷалоли ғайрияти ваҳмро бисӯзад ва ӯ биҷой ӯ биншинаду ҳамагӣ ошиқ шавад , чунонкӣ :

محبوب هفتاد هزار حجاب از نور و ظلمت بهر آن بر روی فرو گذاشت تا محب خوی فرا کند و او را پس پرده بیند، تا چون دیده آشنا شودو عشق سلسلۀ شوق بجنباند، بمدد عشق و قوت معشوق پرده‌هایکان یکان فرو گشاید، پرتو سبحات جلال غیریت وهم را بسوزد و او بجای او بنشیند و همگی عاشق شود، چنانکه:

Ишорати Мустафои салавоти аллоҳи алайҳ дар ҳадис ки : слўаҳи бсўоки хайри ман сабъин слўаҳи бғири сўоки нахустин чизе тавонад буд , яъне як намози ту бе ту , ба аз ҳафтод намози ту бо ту , зеро ки то ту бо тўӣӣ , ин ҳФтодҳзори ҳиҷоби мсдўл буд , ва чун ту бе ту бошӣ ҳафтод ҳазор ҳиҷоби кро маҳҷӯб гирданд ? ва ҳамчунин сар : ?фони лами ткни туроа , ?фонаи ирок , чунон тавонад буд ки агар ту набошӣ ба ҳақиқат бибинӣ .

اشارت مصطفی صلوات الله علیه در حدیث که:‌ صلوة بسواک خیر من سبعین صلوة بغیر سواک نخستین چیزی تواند بود، یعنی یک نماز تو بی تو، به از هفتاد نماز تو با تو، زیرا که تا تو با توئی،‌این هفتادهزار حجاب مسدول بود، و چون تو بی تو باشی هفتاد هزار حجاب کرا محجوب گرداند؟ و همچنین سر: فان لم تکن تراه، فانه یراک، چنان تواند بود که اگر تو نباشی به حقیقت ببینی.

Гуфтаанд : ин ҳуҷби сифот одамӣаст нӯронӣ , чунонкии илму яқину аҳволу мақомоту ҷумлаи ахлоқи ҳамида ,у зулмоне , чунон ки ҷаҳлу гумону русуму ҷумлаи ахлоқи змимаҳ .

گفته‌اند: این حجب صفات آدمی است نورانی، چنانکه علم و یقین و احوال و مقامات و جمله اخلاق حمیده، و ظلمانی، چنان که جهل و گمان و رسوم و جملۀ اخلاق ذمیمه.

Лекини ӣнҷо ҳарфӣаст : агар чунонкии ҳуҷби ин сифот набӯдӣ сӯхтаи гаштӣ : зеро ки : луи кшФҳолоҳтрқти сбҳоти виҷҳаи моонтҳии илайҳи Басраи ман халқа . Ҳоء - Басра - оид бо халқ тавонад буд . Яъне агар халқу авсофи халқи идроки субҳони кундӣ сӯхта шудӣ ва мебайнем ки бо руят наме сӯзаду ҳуҷби доим мсдўл мебайнем . Пас ин ҳуҷб , асмоءу сифот ӯ тавонад буд , ҳуҷби нурӣ : чунонкии зуҳӯру лутфу ҷамол ,у зулмоне : чунонкии бутуну қаҳру ҷалол . Нишоед ки ин ҳуҷб муртафаъ шавад , ки агар аҳадяти зот аз пардаи сифот иззат битобад , ашёъи бакулӣ муталошӣ шавад , чаҳ атсоФи ашёъи бавуҷуди бавоситаи асмоء ва сифот тавонад буд , ҳарчанд вуҷӯди ашёъи бтҷлӣ зот бошад , аммо таҷаллии зоти пас пардаи асмоءу сифот асар кунад . Пас ҳуҷб ӯ асмоءу сифот ӯ омада , чунонкии соҳиби қӯт улқулуб фармуд : ҳуҷби алзоти болсФот ,у ҳуҷби алсФоти болоФъол . Ва агар ба ҳақиқат назар кунӣ ҳиҷоб ӯ ҳамӯ тавонад буд , башиддати зуҳӯр мҳтҷбасту бстўти нўрмсттр .

لیکن اینجا حرفی است: اگر چنانکه حجب این صفات نبودی سوخته گشتی: زیرا که:‌لو کشفهالاحترقت سبحات وجهه ماانتهی الیه بصره من خلقه. هاء- بصره- عاید با خلق تواند بود. یعنی اگر خلق و اوصاف خلق ادراک سبحان کندی سوخته شدی و می‌بینیم که با رؤیت نمی‌سوزد و حجب دایم مسدول می‌بینیم. پس این حجب،‌اسماء و صفات او تواند بود، حجب نوری: چنانکه ظهور و لطف و جمال،‌و ظلمانی: چنانکه بطون و قهر و جلال. نشاید که این حجب مرتفع شود، که اگر احدیت ذات از پردۀ صفات عزت بتابد، اشیاء بکلی متلاشی شود، چه اتصاف اشیاء بوجود بواسطۀ اسماء و صفات تواند بود، هرچند وجود اشیاء بتجلی ذات باشد، اما تجلی ذات پس پردۀ اسماء و صفات اثر کند. پس حجب او اسماء و صفات او آمده، چنانکه صاحب قوت القلوب فرمود:‌حجب الذات بالصفات، و حجب الصفات بالافعال. و اگر به حقیقت نظر کنی حجاب او همو تواند بود، بشدت ظهور محتجب است و بسطوت نورمستتر.

Май байнам ва намедонам ки чаҳ май байнам , лоҷарам мегӯям :

می‌بینم و نمی‌دانم که چه می‌بینم، لاجرم می‌گویم:

Нишоед ки ӯро ғайриӣ ҳиҷоб ояд , чаҳ ҳиҷоби маҳдӯдро бошад ӯро ҳад нест ; ҳарчӣ бинӣ дар олам аз сӯрату маънӣ ӯ буд ва ӯ бҳичи сӯратии муқайяд на , дар ҳар чаҳ ӯ набошад он чиз набошад , ва дар ҳарчӣ ӯ бошад он чиз ҳам набошад .

نشاید که او را غیری حجاب آید، چه حجاب محدود را باشد او را حد نیست؛ هرچه بینی در عالم از صورت و معنی او بود و او بهیچ صورتی مقید نه، در هر چه او نباشد آن چیز نباشد، و در هرچه او باشد آن چیز هم نباشد.