Ошиқро дилӣаст муназзаҳ аз тааюн ки мхими қбоб иззатасту маҷмаъи баҳри ғайбу шаҳодат , ва ин дилро ҳимматӣаст ки :
عاشق را دلی است منزه از تعین که مخیم قباب عزت است و مجمع بحر غیب و شهادت، و این دل را همتی است که:
Агар бсоғри дарёи ҳазор бода кашад
اگر بساغر دریا هزار باده کشد
Ҳануз ҳиммат ӯ бода дигар хоҳад
هنوز همت او بادۀ دگر خواهد
Лоҷарами сът ӯ бмсобтӣаст ки онкӣ дар ҳама олам нагунҷад , ҷумлаи аволим дар қабзаи аўнопдид буд , саропардаи Фрдонит дар соҳати ваҳдоният ӯ занад , боргоҳи салтанат онҷо созаду коргоҳи корҳо ӣнҷои пардозад , ҳалу ақду қабзи вбсту тамкину тлўини ҳамаи ӣнҷо буд . Фозои қабзи ахФии мо абадӣ ,у азобсти аъодмои ахФӣ .
لاجرم سعت او بمثابتی است که آنکه در همه عالم نگنجد، جملۀ عوالم در قبضۀ اوناپدید بود، سراپردۀ فردانیت در ساحت وحدانیت او زند، بارگاه سلطنت آنجا سازد و کارگاه کارها اینجا پردازد، حل و عقد و قبض وبسط و تمکین و تلوین همه اینجا بود. فاذا قبض اخفی ما ابدی، و اذابسط اعادما اخفی.
байт
بیت
Бутӣ каз ҳасан дар олам намегунҷад аҷаб дорам
بتی کز حسن در عالم نمیگنجد عجب دارم
Ки доим дар дили тангам чигуна хон ва мон созад ?
که دایم در دل تنگم چگونه خان و مان سازد؟
Абуязид аз съти доираи дили худ чунин хабар дод ки : агар арш ва сад ҳазор чанд арши вончаҳ дар ӯст , дар гӯшаи дили ориф гузар ёбад , ориф аз он хабари наёбад . Ҷунайд гуфт : чигуна хабар ёбад ? ки : алмҳдси азои қўрни болқдими лами ибқи ?лаи асар , Абуязид чун назар дар чунин дилӣ кунад ки муҳаддисро дар ӯ асар набӯд , ҳама қадим бинад , лоҷарам гуяд : субҳонӣ .
ابویزید از سعت دایرۀ دل خود چنین خبر داد که: اگر عرش و صد هزار چند عرش وآنچه در اوست، در گوشۀ دل عارف گذر یابد، عارف از آن خبر نیابد. جنید گفت: چگونه خبر یابد؟ که: المحدث اذا قورن بالقدیم لم یبق له اثر، ابویزید چون نظر در چنین دلی کند که محدث را در او اثر نبود، همه قدیم بیند، لاجرم گوید:سبحانی.
Яке аз яхи кӯзае сохту пар об кард , чун офтоб битофт , кӯзароу обро як чиз ёфт , гуфт : лӣси фии ?илдори ғайринои диёр .
یکی از یخ کوزهای ساخت و پر آب کرد، چون آفتاب بتافت، کوزه را و آب را یک چیز یافت، گفت: لیس فی الدار غیرنا دیار.
Соқӣ ва май ҳарифу паймонаи ҳамӯ
ساقی و می حریف و پیمانه همو
Шамъу лагану оташу парвонаи ҳамӯ
شمع و لگن و آتش و پروانه همو
Ва сънии қалби абдӣ ;у алқлби байни алосбъини ман асобъи алрҳмон . ӯ дар дилу дил дар қабза ӯ , бингар ки бар забони тарҷумони ин ҳол чигуна меравад .
و سعنی قلب عبدی؛ و القلب بین الاصبعین من اصابع الرحمان. او در دل و دل در قبضۀ او، بنگر که بر زبان ترجمان این حال چگونه میرود.
қитъа
قطعه
Гарчи дар зулф туаст ҷои дилам
گرچه در زلف تو است جای دلم
Дар миёни дили ҳазини манӣ
در میان دل حزین منی
То бадоне ки аз латофати хеш
تا بدانی که از لطافت خویش
Ҳам ту дар банди зулфи хештанӣ
هم تو در بند زلف خویشتنی
Ҳарки дар банди худ буд пурвой ғайр надорад , ҷуз дар худ нагунҷад , бегонагии ҷуз дар ягонагӣ қарор нагирад , Фрдонити ҷуз дар ваҳдоният қарор нагирад , аз ин ҳарфи ҳақиқат дил натавон донист ва кам касе донад соҳибдилӣ аз муноҷоти худ чунин хабар дод ки :
هرکه در بند خود بود پروای غیر ندارد، جز در خود نگنجد، بیگانگی جز در یگانگی قرار نگیرد، فردانیت جز در وحدانیت قرار نگیرد، از این حرف حقیقت دل نتوان دانست و کم کسی داند صاحبدلی از مناجات خود چنین خبر داد که:
рубоӣ
رباعی
Гуфтам ки : кроӣии ту бад-ӣни зибоӣӣ ?
گفتم که: کرائی تو بدین زیبائی؟
Гуфто : худро , ки худ манам иктоӣӣ
گفتا: خود را، که خود منم یکتائی
Ҳам ишқам ва ҳам ошиқ ва ҳам маъшӯқам
هم عشقم و هم عاشق و هم معشوقم
Ҳам оинаи ҳам ҷамол ва ҳам биноӣӣ
هم آینه هم جمال و هم بینائی