Муҳиби хост ки бъини алиқини ҷамол дӯст бинад , умрӣ дар ин талаби саргашта май гашт , ногоҳ бсмъи сар ӯ Нидо омад :

محب خواست که بعین الیقین جمال دوست بیند، عمری در این طلب سرگشته می‌گشت، ناگاه بسمع سر او ندا آمد:

Чун бъини алиқин дар худ назар кард , худро гум ёфт , онгаҳ дӯстро боз ёфт , чун нек нигаҳ кард , худ айн ӯ буд , гуфт

چون بعین الیقین در خود نظر کرد، خود را گم یافت، آنگه دوست را باز یافت، چون نیک نگه کرد، خود عین او بود، گفت

Ин дида ҳар дидаи вариро ҳосиласт , ало онаст ки намедонад ки чаҳ мебинад ҳар зарра ки аз хона ба саҳро шавад , зарурат офтоб бинад , аммо надонад ки чаҳ мебинад ? аҷаби кории ҳамаи бъини алиқини ҷамол ӯ мебинад .

این دیده هر دیده‌وری را حاصل است، الا آنست که نمی‌داند که چه می‌بیند هر ذره که از خانه به صحرا شود، ضرورت آفتاب بیند، اما نداند که چه می‌بیند؟ عجب کاری همه بعین الیقین جمال او می‌بیند.

Чаҳ дар ҳақиқати ҷузи он зот муҷаррад нест , аммо намедонад ки чаҳ мебинад , лоҷарам лиззат намеёбад , лиззат он ёбад ки баҳақи алиқини бидонад ки чаҳ мебинад ? ва ба чаҳ мебинад ?у баҳр чаҳ мебинад ?у локини литмӣни қалбӣ , магари ашороти бчнини яқинии ҳосил буд , итмӣнони қалбу сукӯни нафаси ҷузи баҳақи алиқин ҳосил наёяд . Аз саҳл пурседанд : мо алиқин ? гуфт : алиқини ҳўоллаҳ , пас ту низ :у аъбдрбк ҳатто иأтики алиқин

چه در حقیقت جز آن ذات مجرد نیست، اما نمی‌داند که چه می‌بیند، لاجرم لذت نمی‌یابد، لذت آن یابد که بحق الیقین بداند که چه می‌بیند؟ و به چه می‌بیند؟ و بهر چه می‌بیند؟ و لکن لیطمئن قلبی، مگر اشارات بچنین یقینی حاصل بود، اطمینان قلب و سکون نفس جز بحق الیقین حاصل نیاید. از سهل پرسیدند: ما الیقین؟ گفت: الیقین هوالله، پس تو نیز: و اعبدربک حتی یأتیک الیقین